หญิงสาวเดินเข้ามาก็เห็นว่าประภพกำลังดูอัลบั้มรูปของเธออยู่ "เธอนี่ตอนเด็กๆน่ารักดีนะ" ประภพยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"นี่คุณ!!..." หญิงสาวรีบแย่งสมุดอัลบั้มรูปมาทันที ผู้ชายคนนี้ถือวิสาสะเกินไปแล้ว
"ฉันชื่อประภพเธอชื่ออะไร?" ประภพเอ่ยด้วยใบหน้านิ่งๆ
"ฉันชื่อกิ่งค่ะ" หญิงสาวนั่งลงและเอ่ยขึ้น เธอไม่กล้ามองหน้าเขาด้วยซํ้า เพราะเขานั้นคือชายแปลกหน้าสำหรับเธอถึงแม้ว่าเขาจะช่วยเธอไว้ก็ตาม
"ดูแล้วฉันอายุมากกว่าเธอเรียกฉันว่าพี่ล่ะกัน" ประภพเอ่ยขึ้นอย่างเอาแต่ใจ
"ค่ะ....พี่~" หญิงสาวก้มหน้าก้มตาเอ่ยอย่างว่าง่าย ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้แล้ว เธอจึงต้องทำตามที่เขาบอกไปก่อน
"ไปอาบนํ้าได้แล้วนี่ก็ดึกแล้วฉันง่วงนอน" ประภพพูด
"พี่จะนอนบนเตียงหรอคะ?" หญิงสาวเม้มปากและเอ่ยถาม นี่เธอต้องนอนร่วมเตียงกับชายหนุ่มแปลกหน้าจริงๆหรอ
"ไม่นอนตรงนี้แล้วเธอจะฉันให้นอนพื้นหรือไง!....อย่าเรื่องมากนักได้ไหม!!" ประภพเอ่ยดุๆ
