กิ่งกลับมาที่ห้องเธอเห็นประภพกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่ "พี่ไม่ได้ทำอะไรพี่สาวกิ่งใช่ไหมค่ะ!!"
"เกือบแล้วล่ะ" ประภพพูดด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์
"พี่ต้องการอะไร? พี่อยากอยู่ที่นี่กิ่งก็ให้พี่อยู่แล้วพี่จะเอาอะไรอีก!" กิ่งพูดด้วยโมโห เธอไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ที่โดนชายคนนี้ช่วยไว้
"ต่อไปนี้เธอต้องกลับมานอนที่ห้องทุกวัน" ประภพพูดอย่างเอาแต่ใจ
"ไม่ค่ะ!! กิ่งไม่ใช่ทาสของพี่นะ พี่ไม่มีสิทธิ์มาบงการชีวิตของกิ่ง!!!" หญิงสาวเอ่ยอย่างหมดความอดทน เธอเริ่มจะไม่ไหวกับความเห็นแก่ตัวของเขาแล้วจริงๆ
ประภพลุกและเดินเข้าหาหญิงสาวอย่างช้าๆ เขาจับคางเล็กๆของเธอและเขี่ยไปที่ริมฝีปากเบาๆ "ตอนนี้ฉันยังไม่มีสิทธิ์แต่อีกเดี๋ยวฉันได้มีสิทธิ์แน่" ประภพยิ้มร้ายๆ
"พี่จะทำอะไร!!"
"ก็ทำแบบนี้ไง!!" ประภพเอ่ยจบก็ประกบจูบริมฝีปากของหญิงสาวทันที
"ยะ⁓ อย่า⁓" หญิงสาวได้โอกาสร้องขอแค่น้อยนิดจากนั้นชายหนุ่มก็บดขยี้ริมฝีปา
