Aslında o kadar güzel saatler geçirirken bir tek Ediz varlığına soyunmuş, bütün dünyaya kapanmıştım. Muhteşem şeyler oluyordu. Bütün gün hem yüzüp, hem sevişmiştik. Tekrarladıkça çoğalan istediğin önünde duramadık. Ellerimiz birbirine değince birbirine hızlı bir şekilde kapanan bedenlerimiz yorgundu ama uyku bile uyumadık. Akşam olurken bir şeyler yedik. Güvertede gökyüzüne karşı uzanmış üzerimizden geçen beyaz bulutları izliyorduk. Güneş yolunu tutmuş bize el sallayarak uzaklaşırken havaya bir sakinlik oturdu. Şekil alıp hızla bozulan bulutlar bile acelesi varmış gibiydi.
Biz ancak dinlenmek adına uzandık ve dilimiz bile yorgunmuş gibi hiç konuşmadan sadece gökyüzüne baktık. Ona anlatmak istediklerim bir şekilde köşesine çekildiğinde mayın tarlası kendini hatırlattı. Bunun verilmiş bir
