Zaman yine su gibi akıp gitti. Yine hüznü zirvede yaşadığım o gün gelip çattığında kalbimin üzerindeki ağırlığı sorgulamıyordum. Çünkü biliyordum. Emir'in öldüğü gece, onun bana veda ettiği saatler yaklaşırken gözlerim dolu dolu masa hazırlıyordum. Aslan gitarını boyununa takmış bana şarkı söylüyordu. Sesine kurban olduğum yüzüme tebessüm açtırıyor ama hüznümü alamıyordu bugün. Peşimde dolanıp dururken tebessüm ediyordum ancak yüzüne bakınca daha fazla sızlıyordu gözlerim. Onların karşısında ağlamayı sevmiyordum, belki de çocuklarımın güçsüz olduğumu düşünmesini istemediğimdendi bu.
"Anne."
"Hı." Yüzüne baktığımda yüzünün asık olduğunu gördüm.
"Sen iyi misin?"
"İyiyim bebeğim, yorgunum biraz."
"Her yılın bugünü mü bu kadar yoruluyorsun" dediğinde farkında olmasına hem şaşırdım, h
