Babysitting The Innocent Childish Billionaire [Complete]

Kabanata 11

HUMINGA ako ng malalim bago lumapit kay Baby Damulag.

Mas sanay kase akong tawagin ito sa ganon. Pero sa isip ko lamang yun sasabihin.

"Sir Scott." tawag ko at tumikhim pa upang tumingin ito sa akin.

"What?" tanong niya.

"Break time na kase Sir baka po may gusto po kayong ipa order sa akin."

Umiling ito. "Thank you but I'm not eating on break time. I'm still finishing this papers."

"Gusto niyo po ba Sir tulungan ko na kayo." suggest ko.

Ngumiti ito sa akin.

"abala pa ito sa'yo, Ms. Lopez. Btw, drop that 'po' on me when you're talking."

Tumango ako.

Lagi na lang ganto si baby damulag. Nang magsimula akong magtrabaho. Pansin kong mas pinagtutuonan nito ng pansin yon kesa sa ibang bagay.

Para ngang mas mahal niya pa ang trabaho kahit sa sarili niya.

"Okay, Sir. Tawagin niyo na lang po ako pag kailangan niyo po 'ko."

"Kumain ka na?"

Tinatanong ba ako nito?

Tinaasan ako ng kilay ni Baby Damulag.

"Miss Lopez, I said Kumain ka na ba?" tanong pa nito ulit.

Hindi pa ko kumakain, Sir. Kase binabantayan kita.

Saka kung anong ginagawa mo yun na lang din ang ginagawa ko.

"Hindi pa, Sir." pag amin ko.

Tumayo ito sa pagkakaupo sa swivel chair.

"Then accompany me, Ms. Lopez. Let's go somewhere to eat." Sambit niya na hindi ako makapaniwala.

"Miss Lopez! Sasamahan mo ba ako o hindi?" Napakurap ako.

"Sasamahan kita, Sir!" Masaya ko pang sabi.

Nagulat ako ng hawakan nito ang kamay ko at ipagsalikop yon.

"Sir?"

Binitawan rin naman nito kaagad at parang napapaso na napapalayo.

Dapat pala hindi na lang ako nagsalita.

"Sorry, I thought you're my girl. It's because I am used on holding her hand when she always went here to -"

"Hindi niyo na kailangan magpaliwanag, Sir. Naiintindihan ko po."

"I told you drop that 'po' Isama mo narin ang Sir. Call me by my name from now on when we're alone."

"Pero-"

"I want us to be friends, Veronica or can I call you Vena? Your nickname if it's okay with you."

Tumango ako at sunod sunod pa yon.

"You know me right?" Tanong niya.

"Huh?"

"Tell me about me before that you know. I think we know each other. That me who I don't remembered now."

ano namang sasabihin ko?

ako to ang Mommy niya o ang babysitter niya ng baby damulag pa siya.

Maniwala naman kaya siya sa sasabihin ko kung sinabi ni Kayne na hindi niya yon sinabi pati na ang mga malalapit sa kaniya para hindi siya mas lalong masaktan at ayoko siyang mas lalong saktan.

Kahit na dapat layuan ko ito.

"Vena, tell me please. I think I need to know it. It seems very important that I can still feel the empty inside of my heart. I think that will complete me."

"ano kase..."

"Tell me, tell me..tell me everything."

"Sir..."

"Khairro..call me by my name."

I felt the butterfly at my stomatch and when our eyes met napapikit ako ng unti unting lumapit ang mukha nito sa akin.

"Sh*t. I shouldn't but I felt like doing this." Sabi niya at naramdaman ko ang pagsakop ng labi nito sa akin.

Napasandal ako sa table habang patuloy akong hinahalikan ni Baby Damulag. Tumutugon rin ako sa bawat halik nito. Our tongues were busy tasting our each other salivas.

"F*ck..." Tinagilid ko ang ulo upang mahalikan nito ang leeg ko.

"Stop me...Ms. Lopez.." nahihirapan niyang bulong.

"We shouldn't do this."

Pero parang wala akong narinig at hindi ito pinigilan.

"F*ck... vena."

Hinaplos nito ang legs ko at napamulat ako ng mata ng iangat niya ko sa table.

Napahawak ako sa braso niya na mamuscle.

My mind are warning me not to do it because it's not right. He's in a relationship with someone and they're going to get married.

But my heart, my heart wanted me to do it again. To feel him even it's wrong.

"Tell me everything." hinalikan nito ang bandang dibdib ko.

"Huh?" sagot ko lamang.

"Do you think you can escape to my questions. I know you know me very well, I mean before. I need to know about it Vena..that memories of mine. I think that's.."

akala ko ay nakawala na ako.

Gusto pa lang nitong maalala ang noon. Pero..

"Hindi mo na dapat malaman." tugon ko.

"Mas lalo ka lang masasaktan." dagdag ko naman.

"I don't care if I'm gonna be hurt about it. The only I care is that memory. That memory..."

at kahit hindi na dapat at mas lalo lamang itong masasaktan.

Little by Little I tell him what happened before. To him and about us.

Not the s*x.

I tell him about what happened while we're doing s*x. Not when he's not feeling well, not when he's baby Damulag. But now that He's Khairro and not mine from the start and until now.

Humihingal kami pareho ng marating ang sukdulan.

"Thank you." bulong niya sa tenga ko.

Hindi ako makasagot at nagising na naman sa katangahan sa pangalawang beses.

Nong una pa nga lang na siya si Baby Damulag maling mali na. Ngayon pa kaya diba?!

"Let's get married."

Tinulak ko ito dahil sa sinabi niya.

"B*liw ka ba?! Polygamy ka ba at pwedeng mag-asawa ng dalawa o higit pa?!" hindi ko mapigilan na pagtaasan ito.

"What?" yun lang ang reaksiyon niya sa sinabi ko.

Napailing ako at halos maluha luha.

Bakit napakarupok mo, Vena!

Bumigay ka agad wala

Tatalikuran ko sana ito ng hilain niya ko.

"Let's get married, Mommy."

Mommy?

Pansamantala akong natulala bago magsalita.

"Khairro. Hindi dahil-"

"Do you really think I won't remembered everything. Kuya's right baka pag ikaw ang nagsabi sakaling maalala ko na ang lahat..thank God dahil kahit naalala ko na hindi na masakit sa ulo alalahanin."

"Nagpapasalamat ako na naalala mo na lahat. But it doesn't change the fact that you're going to marry someone you love. Hindi dahil may nangyari sa atin kailangan mo na kong pakasalan. What happened between us is not a big deal to me. Sa'yo rin dapat. Let's forget about it. Maling ginawa natin yun ngayon na-" hinalikan nito ako na kinalaki ng mata ko.

"Shut up.

I'm not going to marry someone

Tha's only a show to bait you."

"Show?" Tanong ko.

"Yeah Kuya told me, and If I'm going to marry someone it will spread to news. I maybe a private person but when it comes to this. I would never make it private."

Kung kanina dahil sa lungkot ang luha ko ngayon naman ay sa saya.

"Hindi ka ba galit sa akin kase dahil sa akin andaming masakit na bagay na naranasan mo?" , tanong ko.

"I learn to those pain and I'm not mad. I understand that maybe you have a reasonable cause to leave me before." Pagpapaliwanag niya.

Tama ito.

"So marry me, Mommy?"

"So I can taste your milk when that day that you're going to get pregnant." advance niyang sabi.

Kung alam mo lang.

Kung sana din alam mo lang edi sana noon pa...

"Hindi pa ba sapat ang ibang milk na ininom mo sa akin." Wala hiya kong sabi.

Namula ito sa sinabi ko na kinahalakhak ko.

"You, " Umiling siya at bahagyang natawa. Napakaguwapo at masarap sa pandinig.

"You didn't change. You still the innocent childish billionaire that I ibabysitted before." Pahayag ko at ngumiti.

Ngumiti rin ito at niyakap ako bago bumulong ulit.

"I want you to know that I love you, Vena. Before and until now. It never change that's why I'm mad that you left me. You're my source of happiness. That happiness that I've never felt with any girls. You're different... Really different. Ngayon na nandito ka na. Hindi ko hahayaan na iwan mo ulit ako. Pero kung nagkataon man na mangyari yon. I'll follow you. Dahil hindi na ko si Baby Damulag na masyadong maraming hindi alam sa mundo."

Tinignan ako nito ng maigi.

"Marry me, Veronica Lopez. I can't wait to be your Husband and I can called you mine."