Ayla Hanım ona gülmüş müydü? Erna kadının az önce dokunduğu yere bilinçsizce dokunurken bir süre olduğu yerde bekledi. Kapı açılıp da ikizler gürültüyle içeri girerken aradan ne kadar süre geçtiğini bilmiyordu ama nihayet elindeki bardağı bırakıp mutfaktan çıktı. Doğu kolunu Dağhan’ın omzuna atmış, gülerek kardeşine bir şeyler söylüyordu. Dağhan da onu itekleyerek elinden kurtulmaya çalışıyordu. Erna’yı görünce ikisi de başını kıza çevirdi. “Erna!” diyen neşeli ses Doğu’ya aitti. Tabiri caizse pişmiş kelle gibi sırıtıyordu. “Günaydın,” diyen Dağhan ise gülümsüyordu. Birden hızlı ve belli ki sert bir hamleyle Doğu’nun kıskacından kurtulup ikizini geride bıraktı. “Size de günaydın.” Erna onlara gülümseyerek el salladı. “Kahvaltı için omlet ister misiniz?” Doğu ellerini neşeyle çırptı.

