ค่อยเป็นค่อยไป
538 Words
วันเดียวกันหลังจากมิลินออกไปช่วยฝ่ายบัญชีเช็กเอกสาร
ภายในห้องทำงานที่เงียบสงบ พอร์ช กำลังนั่งอมยิ้มกริ่มขยี้ผมตัวเองพลางจ้องรูป แก้มป่องของมิลินที่เขาแอบถ่ายตอนเธอกินชานมไข่มุกเมื่อวาน ทันใดนั้น...
ปัง เฮ้ย...
สียงวางแฟ้มลงบนโต๊ะทำงานดังสนั่น จนพอร์ชสะดุ้งเกือบทำมือถือร่วง เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับ มีนา ที่ยืนจ้องเขาเขม็งด้วยสายตาพิฆาต
"มีนา... ตกใจหมด มีอะไรด่วนเหรอ?"
พอร์ชรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นหน้านิ่งทันที
"มีค่ะมมมด่วนมากด้วยต้องคุยเดี๋ยวนี้คะ"
มีนาเท้าสะเอว
"ท่านรองฯ คะนาเป็นเลขาฯ ท่านมานาน นาไม่เคยเห็นท่านรองฯยังขยัน เข้าบริษัทเช้าเย็นแบบนี้มาก่อนเลยนะคะ แถมยังขยันสั่งขนม สั่งน้ำ สั่งโอมากาเสะนี่งบเอนเตอร์เทนลูกค้า หรือ 'งบจีบเด็กฝึกงาน' กันแน่คะ?"
ทพอร์ชกระตุกยิ้มมุมปาก พยายามแถแบบเนียนๆ "ก็ มิลินทำงานดี ผมก็แค่ให้สวัสดิการเด็กฝึกงานดีๆ ไง บริษัทเราจะได้มีภาพลักษณ์ที่ดี"
"ภาพลักษณ์ที่ดีหรือจะ กินไก่วัดนะคะ"
มีนาเสียงเข้มขึ้น
"นั่นน้องสาวนานะคะท่านรองฯ มิลินยังเด็ก ยังซื่อสัตย์ เอ้ย ซื่อบื้อตามคนเจ้าเล่ห์อย่างท่านไม่ทันหรอกค่ะ นารู้นะว่าท่านสตรีมเกมปั่นหัวคนไปวันๆ แต่อย่ามาปั่นหัวน้องสาวนา"
พอร์ชเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอนหลังพิงเก้าอี้ แววตาขี้เล่นหายไป เปลี่ยนเป็นสายตาที่จริงจังจนมีนาชะงัก
"มีนาผมไม่ได้ปั่นหัว"
พอร์ชพูดเสียงทุ้ม
"คุณก็น่าจะรู้ว่าผมไม่ใช่คนที่จะมานั่งทนเข้าบริษัททุกวันถ้ามันไม่มี เหตุผลที่สำคัญพอ และมิลินคือเหตุผลนั้น"
"ท่านรองฯ.นี่ตกลงท่านชอบมิลินจริงๆ เหรอคะ?"
มีนาเริ่มอ่อนลงแต่ยังระแวง
"ไม่ใช่แค่ชอบ... แต่ผม คลั่งน เลยล่ะ"
พอร์ชยอมรับตรง
ๆ "แต่ผมยังบอกยัยนั่นไม่ได้ เพราะยัยนั่นดันเกลียดไอ้ P-Ace เข้าไส้ ผมเลยต้องค่อยๆ เป็นคืบกินศอกอยู่นี่ไง"
มีนาถอนหายใจยาว "นาจะยอมหลับตาข้างหนึ่งก็ได้ค่ะ... แต่มีข้อแม้"
"ว่ามา"
"ห้ามทำให้น้องสาวนาเสียใจเด็ดขาด! และที่สำคัญ ถ้ามิลินรู้ความจริงเรื่องที่ท่านคือสตรีมเมอร์คนนั้น แล้วยัยนั่นอาละวาดเผาบริษัทขึ้นมา นามีสิทธิ์ลาพักร้อนยาวๆ ทันทีนะคะ"
พอร์ชหัวเราะลั่น "ตกลงครับ ผมจะดูแลมิลินอย่างดี ดีกว่ายอดส่งออกทุเรียนปีนี้แน่นอน"
เย็นนวันนั้น
พอร์ชเดินออกมาจากห้องทำงาน เห็นมิลินกำลังเก็บกระเป๋าเตรียมกลับบ้าน เขาเดินเข้าไปใกล้แล้วแกล้งใช้นิ้วเขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าเธอเบาๆ
,"มิลิน.วันนี้พี่มีนามีธุระด่วนที่เขาเพิ่งยัดงานให้ กลับก่อนไม่ได้ เดี๋ยวผมไปส่งเธอที่บ้านเองนะ"
มิลินหน้าแดงซ่าน
"เอ๋... พี่นาทิ้งมิลินอีกแล้วเหรอคะเนี่ยะ?"
- Writer
