กัดกันซะเเล้ว
1055 Words
อ่า.."ขอ...ขอโทษค่ะ มิลินไม่ทราบจริงๆ ว่านี่ห้องทำงานคุณพอร์ช มิลินขอตัวก่อนนะคะ"
สาวน้อยแก้มป่องรีบก้มหน้าก้มตาขอโทษรัวๆ จนผมยาวสลวยสะบัดไปมาตามจังหวะการก้ม มิลินกอดแฟ้มงานแน่นแล้วรีบซอยเท้าเดินออกมาจากหน้าห้องด้วยท่าทางกุลีกุจอจนเกือบจะสะดุดขาตัวเอง ความน่ารักแบบลนลานนั้นอยู่ในสายตาของพอร์ชตลอดเวลา
เขายืนนิ่ง มองตามหลังร่างเล็กที่เดินลิ่วๆ ไปทางลิฟต์พลางอมยิ้มมุมปาก
"ชื่อมิลินหรอ น่ารักชะมัด... เหมือนกระต่ายตื่นตูมเลย"
"อ้าว มิลิน มาพอดีเลย พี่เซ็นเอกสารเสร็จแล้วจ้ะ กลับกันเถอะ"
มีนา เลขาสาวสุดเฮี้ยบเดินออกมาจากห้องฝ่ายเอกสารพอดี เธอเห็นน้องสาวทำหน้าตาตื่นก็ขมวดคิ้ว ก่อนจะเหลือบไปเห็น เจ้านายตัวดี ที่ร้อยวันพันปีจะโผล่หัวมาบริษัท ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พิงขอบประตูอยู่
"อ้าว ท่านรองฯลมอะไรหอบมาคะ? หรือคอมที่บ้านเสีย?"
มีนาเอ่ยแซะเจ้านายตัวเองตามประสามือขวาที่รู้ไส้รู้พุงกันดี
"คอมไม่เสีย แต่ ใจ น่าจะเสียอาการนิดหน่อยว่ะมีนา"
พอร์ชตอบนิ่งๆ แต่สายตายังไม่ละไปจากมิลินที่ยืนหลบหลังพี่สาว
"คะ? พูดอะไรของท่านรองฯ คะเนี่ย? อ้อนี่ มิลิน น้องสาวนาเองค่ะ พอดีวันนี้นาต้องกลับไปเคลียร์งานที่บ้านเลยให้น้องมารับ ท่านรองฯ มีอะไรจะสั่งด่วนไหมคะ? ถ้าไม่มีนาจะพาน้องกลับแล้ว"
พอร์ชแกล้งทำเป็นขรึม ใช้นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ สายตาคมกริบจ้องมองมิลินที่พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดหลังแผ่นหลังพี่สาว
"มี... งานด่วนมากด้วย"
พอร์ชเว้นจังหวะ "เดือนหน้าฝ่ายการตลาดเราขาด เด็กฝึกงาน ใช่ไหม? ฉันว่าฉันหาคนได้แล้วล่ะ"
"เอ๋? ใครคะท่านรองฯ?"
มีนาถามอย่างสงสัย
พอร์ชไม่ตอบ แต่ยืดตัวตรงแล้วเดินเข้าไปใกล้มิลินอีกหนึ่งก้าว จนสาวน้อยต้องช้อนตามองเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ พอร์ชโน้มตัวลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่มักใช้ตกแฟนคลับในสตรีม
"สนใจมาฝึกงานที่นี่ไหมครับมิลิน? งานไม่หนักหรอก แค่มานั่งให้ผมเช็กยอดขายส่วนตัวทุกวันก็พอ"
"คะ...คือน้องยัง..."
มีนาจะอ้าปากค้าน แต่มิลินที่กำลังเอ๋อได้แต่ยืนอ้ำอึ้ง หน้าแดงลามไปถึงหู
"เอาเป็นว่าถ้าตกลง พรุ่งนี้พามาเซ็นสัญญาฝึกงานด้วยนะมีนา ถือเป็นคำสั่งรองประธาน"
พูดจบพอร์ชก็หมุนตัวเดินเข้าห้องทำงานไปพร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอ ทิ้งให้มีนยืนงง ส่วนมิลินยืนตัวแข็งทื่อเหมือนเครื่องค้างไปแล้ว
ข้างในห้องทำงานพอร์ช
พอร์ชรีบพุ่งตัวไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองลงไปเห็นพี่น้องสองสาวกำลังเดินไปที่ลานจอดรถ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดกลุ่มแชทเพื่อนสตรีมเมอร์ชื่อดังที่มีสมาชิกอยู่ไม่กี่คน แล้วพิมพ์ข้อความสั้นๆ ลงไป...
P-Ace: "พวกมึง... กูว่ากูเจอ นางเอก'ฝของชีวิตจริงว่ะ โคตรน่ารักเลยสัส"
เย็นวันนั้น ณ คอนโดของมีนา
"แมมมอส เบาเสียงหน่อยลูก น้าจะอ่านหนังสือ"
มิลิน ตะโกนบอกหลานชายวัยประถมที่นั่งจ้องหน้าจอไอแพดตาเขม็ง พร้อมเสียงหัวเราะกวนประสาทที่คุ้นหูหลุดออกมาจากลำโพงไม่หยุด
"ขอบคุณสิบดาวจากน้องแมมมอสครับผม แหม... วันนี้ใจดีจัง แจกไอเทมแรร์ให้หลานชายพี่หน่อยเร็ว"
เสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูขี้เล่น แต่สำหรับมิลินคือเสียงกวนโอ๊ยดังลั่นห้อง จนเธอทนไม่ไหว
มิลินคว้ามือถือขึ้นมา สมัครแอคเคาน์ใหม่สดๆ ร้อนๆ ชื่อว่า
"ยัยแก้มป่อง_07" แล้วพุ่งตัวเข้าไปในห้องไลฟ์ของสตรีมเมอร์ชื่อดัง 'P-Ace' ทันที.
ในเวลาเดียวกัน. ณ ห้องสตรีมสุดหรูของพอร์ช
พอร์ช กำลังยิ้มกริ่มขยี้ผมตัวเองอย่างอารมณ์ดี ในหัวเขายังมีแต่ภาพใบหน้าขาวใสของ มิลิน ที่เจอหน้าห้องทำงานลอยวนไปมา จนเผลอเล่นเกมพลาดไปหลายจังหวะ
ตึ้ง! ข้อความแชทสีแดงเด่นเด้งขึ้นมากลางหน้าจอท่ามกลางคอมเมนต์อวยพรนับพัน
ยัยแก้มป่อง_07: "นี่คุณสตรีมเมอร์ เลิกพูดจาเลอะเทอะแล้วเบาเสียงลงบ้างได้ไหมคะ? หลานฉันไม่เป็นอันทำการบ้านแล้วเนี่ย! กวนประสาทจริงๆ"
พอร์ชชะงักไปนิด นัยน์ตาสีเทาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ปกติเขามีแต่คนชม หรือถ้าโดนด่าก็จะเป็นเรื่องฝีมือการเล่นเกม แต่นี่ด่าเรื่อง เสียงดัง แถมยังเรียกเขาว่กวนประสาท อีก
เขากระตุกยิ้มมุมปาก ใช้นิ้วเรียวยาวแตะไฝใต้ตาอย่างนึกสนุก
"โอ๊ะโอ... มีสาวสวย เอ้ย มีแชทปริศนาเข้ามาบ่นผมว่าเสียงดังด้วยครับทุกคน"
พอร์ชขยับหน้าเข้าไปใกล้กล้อง จนเห็นความหล่อคมชัดเจน
"คุณยัยแก้มป่องครับถ้าเสียงผมมันกวนใจขนาดนั้น ทำไมไม่ลอง ก้าวเข้ามาในใจผมแทนล่ะครับ จะได้รู้ว่าผมไม่ได้มีดีแค่เสียงนะ"
เหล่าแฟนคลับในแชทระเบิดตัวอักษร "5555" และ "กรี๊ดดด" กันรัวๆ
ฝั่งมิลิน
"ไอ้... ไอ้คนหลงตัวเองใครจะไปก้าวเข้าหัวใจนายกันหยะ "
มิลินหน้าแดงแป๊ด ทั้งโกรธทั้งเขินลุคพระเอกที่มองมาทางกล้อง เธอไม่รู้เลยว่าคุณพอร์ชท่านรองประธานที่เธอเพิ่งเจอเมื่อบ่าย กับ P-Ace จอมกวนในจอคือคนเดียวกัน
มิลินกดพิมพ์ด่ากลับไปรัวๆ
ยัยแก้มป่อง_07: "ฝันไปเถอะ คนอะไรมั่นหน้าที่สุด พรุ่งนี้ถ้าหลานฉันเกรดตก ฉันจะไปเผาบ้านนาย"
หึ หึ..
พอร์ช หัวเราะลั่นห้องสตรีมจนไหล่สั่น เขาเริ่มรู้สึกติดใจ "ยัยแก้มป่อง" คนนี้เข้าให้แล้ว
"หึปากดีแบบนี้ อยากรู้จังว่าถ้าเจอตัวจริงจะยังเก่งอยู่ไหมนะ คุณแอนตี้แฟน "
- Writer
