Hot nerd เด็กเเว่นสุดหล่อของอัยดา

โดนซักถาม

วันต่อมา บรรยากาศที่กองถ่ายริมหาดปราณบุรีดูจะคึกคักเป็นพิเศษ แต่ไม่ใช่เพราะแสงแดดที่สดใส แต่เป็นเพราะการปรากฏตัวของนางแบบสาวเบอร์หนึ่งที่มาในสภาพบอบช้ำจนผิดสังเกต

ภีม ขับรถมาส่ง อัยดา ถึงหน้ากองถ่ายด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามสไตล์หนุ่มเนิร์ดผู้สุขุม เขาก้าวลงมาเปิดประตูให้รุ่นพี่สาวอย่างสุภาพ แต่สายตาที่มองผ่านเลนส์แว่นนั้นกลับมีความผู้ชนะซ่อนอยู่ลึกๆ

"ตอนเย็นผมมารับนะครับ... พี่อัย"

ภีมเน้นคำว่าพี่พลางยิ้มมุมปาก ก่อนจะขับรถออกไป ทิ้งให้อัยดายืนขาสั่นพั่บๆ อยู่หน้าทางเข้า

ทันทีที่อัยดาเดินเข้าไปในเต็นท์แต่งตัว พี่อินดี้ ผู้จัดการส่วนตัวร่างใหญ่ใจดีที่กำลังจัดเตรียมเสื้อผ้าอยู่ ก็หันมามองลูกสาวคนสวยก่อนจะเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า

"ว้ายยย... ตายนกตายแตน ยัยไอซ์ลูกสาว นี่มันอะไรกันเนี่ย"

พี่อินดี้ปิดปากร้องกรี๊ดเบาๆ(แต่ดังพอจะทำให้คนแถวนั้นสะดุ้ง

เมื่อเห้นอัยดาถอดชุดคลุมออกเพื่อเตรียมเปลี่ยนชุด ความลับที่ภีมฝากไว้ก็ปรากฏแก่สายตา รอยรักสีแดงเข้มปนม่วง กระจายไปทั่วซอกคอ ลามลงไปถึงแผ่นหลังและเนินอกขาวนวล รอยแต่ละจุดมันชัดและลึกจนดูออกว่าคนทำ ตั้งใจประกาศศักดาขนาดไหน

"อิน้องไอซ์คะปกติแกไม่เคยมีแฟนไม่ใช่เหรอ แล้วนี่มันรอยเขี้ยวเสือที่ไหนแดงเถือกไปทั้งตัวแบบนี้ พี่จะเอาคอนซีลเลอร์กี่ตลับมาโปะถึงจะมิดเนี่ย"

พี่อินดี้บ่นกระปอดกระแปดแต่ก็รีบกวักมือเรียกช่างแต่งหน้าให้มาช่วยกันรุม

"เบาๆ สิพี่อินดี้ ไอซ์ขอโทษ"

อัยดาหน้าแดงซ่านจนถึงหู นั่งก้มหน้างุดนึกขยาดพละกำลังของเด็กวิศวะคนนั้นที่จัดหนักเธอจนไม่ได้นอนทั้งคืน

น้ำผึ้งและลูกแพรที่เดินตามเข้ามาเห็นสภาพเพื่อนสาวถึงกับตาค้าง ทั้งคู่รีบวิ่งเข้ามาล้อมวงทันที

"ฝีมือ น้องแว่นเมื่อคืนใช่ไหม? ร้ายกาจมากนะจ๊ะ ทำรอยซะกะไม่ให้เพื่อนฉันทำงานเลยเหรอเนี่ย"

น้ำผึ้งแซวพลางใช้นิ้วจิ้มไปที่รอยแดงที่ซอกคอ

"นั่นสิ เห็นติ๋มๆ เนิร์ดๆ ที่ไหนได้.สายดุ สินะเนี่ย" คิกคิก ลูกแพรสมทบ

ที

ทีมงานช่างแต่งหน้า 3-4 คน ต้องระดมพลเอาคอนซีลเลอร์เบอร์หนาสุดมาโบกทับรอยรักเหล่านั้นอย่างทุลักทุเล พี่อินดี้ได้แต่ยืนกุมขมับ พลางมองลูกสาวคนสวยที่นั่งหน้าแดงแจ๋

"งานนี้ถ้าภาพหลุดออกไปนะไอซ์เอ๊ย.. แฟนคลับทั่วประเทศต้องช็อกแน่ว่านางแบบสาวผู้รักสันโดษ โดนเด็กหนุ่มรุ่นน้องกิน จนช้ำไปทั้งตัวแบบนี้"

ระหว่างที่กำลังวุ่นวาย เสียงแจ้งเตือนไลน์ในมือถืออัยดาก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูแล้วก็ต้องรีบคว่ำหน้าจอลงทันที เพราะข้อความที่ส่งมาจาก ภีม นั้นทำให้เธออยากจะแทรกแผ่นดินหนี

Peem : "รอยที่ผมทำไว้ ทีมงานคงเหนื่อยหน่อยนะครับ... แต่ผมจงใจทำไว้ให้พี่รู้ว่า คราวหน้าถ้าโกหกผมอีก ผมจะทำไว้ตรงที่คอนซีลเลอร์ก็ปิดไม่มิดนะครับพี่อัย"เสร็จสินการถ่ายเเบบไปอีกชุดในช่วงเย็นที่ริมหาดปราณบุรีเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มทอง แต่ความระอุที่หน้ากองถ่ายกลับพุ่งสูงขึ้น เมื่อรถสปอร์ตสีดำของ ภีม เคลื่อนตัวเข้ามาจอดนิ่งสนิท

ที่หน้าทางเข้า พี่อินดี้ ยืนเท้าสะเอวหน้าตั้ง พร้อมด้วย น้ำผึ้ง และ ลูกแพร ที่ยืนกอดอกแท็กทีมเป็นหน่วยสกรีนเข้มข้น ส่วน อัยดา ได้แต่ยืนหลบหลังพี่อินดี้ พยายามส่งสายตาบอกภีมว่า นายโดนแน่

ภีมดับเครื่องยนต์แล้วก้าวลงจากรถในชุดนักศึกษาที่เปลี่ยนตัวใหม่สะอาดกริบ เขากลับไปเรียนหลังส่งเธอเสร็จ เเล้วก้รีบกลับมารับ มือหนาขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้ลุคหนุ่มเนิร์ดดูนิ่งสงบจนเดาอารมณ์ไม่ถูก เขายกมือไหว้พี่อินดี้อย่างสุภาพตามมารยาทรุ่นน้อง

"สวัสดีครับพี่ๆ "

"ไม่ต้องมาสวัสดีเลยจ้ะพ่อหนุ่มวิศวะ "

พี่อินดี้เปิดฉากก่อนใครเพื่อนเเถมยังรู้อีกด้วยว่าเขาเรียนวิศวะ คงรู้เเล้วสินะ

"มานี่เลย มาให้พี่ซักฟอกซะดีๆ แกเป็นใคร มาจากไหน แล้วทำไมลูกสาวฉันถึงกลายเป็น ตุ๊กตาโดนเคี้ยวแดงเถือกไปทั้งตัวแบบนั้นฮะ"

ภีมชะงักไปนิด ก่อนจะเหลือบมองอัยดาที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แล้วหันกลับมาสบตาพี่อินดี้ด้วยสายตาจริงจัง

"ผมชื่อภีมครับ เรียนอยู่วิศวะคอมฯ ปี สี่ ส่วนเรื่องรอยนั่น"

ภีมเว้นจังหวะพลางขยับแว่นอีกครั้ง

"ผมยอมรับครับว่าผมทำเอง เพราะผมหวงแฟนผมมากไปหน่อยที่เธอโกหกแล้วมาถ่ายงานแบบนี้"

"แฟน? แกเรียกยัยไอซ์ว่าแฟนเหรอ?"

ลูกแพรโพล่งขึ้น

"ไอซ์... นี่แกคบกับน้องเขาจริงๆ เหรอเนี่ย?"

อัยดาที่โดนจี้ถามก็ได้แต่พยักหน้ายอมรับอ้อมแอ้ม "อื้ม... คุยกันได้สักพักแล้ว"

"แล้วทำไมต้องทำรอยรุนแรงขนาดนี้ยะ"

น้ำผึ้งเสริม

"รู้ไหมว่าช่างแต่งหน้าเขาต้องโบกคอนซีลเลอร์กี่ตลับ ทีมงานเขาวุ่นวายกันไปหมด"

ภีมก้าวเข้าไปหาอัยดาแล้วถือวิสาสะคว้ามือเธอมากุมไว้ต่อหน้าทุกคน เป็นการประกาศอาณาเขตแบบเนียนๆ ตามสไตล์หนุ่มขี้หวง

"ผมขอโทษพี่อินดี้และทีมงานทุกคนด้วยครับที่ทำให้ลำบาก แต่สำหรับพี่อัย..."

เขาโน้มตัวไปกระซิบข้างหูเธอแต่ตั้งใจให้คนอื่นได้ยินด้วย

"ผมบอกแล้วไงครับ ว่าถ้าพี่ดื้อ ผมก็ต้องหาทางเตือนให้พี่จำว่าพี่เป็นของผมคนเดียว"

"โอ๊ยยย.. ฟังเเล้วเลี่ยนจ้ะ ยอมแล้วจ้า"

พี่อินดี้สะบัดบ๊อบ

"เนิร์ดที่ไหนเขาดุขนาดนี้ฮะยัยไอซ์ แกไปหามาจากไหนเนี่ย ร้ายกาจจริงๆ"

"ผมจริงจังกับอัยนะครับพี่อินดี้"

ภีมหันไปย้ำกับผู้จัดการของเธอ

"ถึงผมจะอายุน้อยกว่า แต่ผมดูแลอัยได้ และจะดูแล อย่างดีทุกคืนเลยครับ"

คำว่าทุกคืนทำเอาเพื่อนสาวทั้งสองคนร้องกรี๊ดว้าย ส่วนอัยดาหน้าแดงแปร๊ดจนอยากจะมุดดินหนี พี่อินดี้เห็นความนิ่งสยบความเคลื่อนไหวที่ดูจากรถและบุคลิกของภีม ก็ได้แต่ถอนหายใจและโบกมือไล่

"เออๆ เอาไปเลยจ้ะ พาแฟนแกกลับไปเลยนะ แต่ขอร้องล่ะ... คืนนี้อย่าทำรอยเพิ่มนะยะ พรุ่งนี้ยังมีซีนเก็บตกอีกนิดหน่อย ถ้าแดงมาอีก พี่จะหักค่าตัวแกไปจ่ายค่าคอนซีลเลอร์ให้หมดเลย"

ภีมยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ

"รับทราบครับ... คืนนี้ผมจะ ถนอมให้เป็นพิเศษ"

เขารวบเอวอัยดาพาขึ้นรถไป ทิ้งให้แก๊งเพื่อนและผู้จัดการยืนมองตามด้วยความหมั่นไส้ปนอิจฉาในความฮอตของหนุ่มเนิร์ดรุ่นน้องคนนี้

ภายในรถสปอร์ตสีดำที่กำลังเคลื่อนตัวออกจากกองถ่ายเต็มไปด้วยความเงียบที่น่าอึดอัด แต่กลับมีกระแสความร้อนแรงบางอย่างวนเวียนอยู่ ภีมขับรถเข้ามาจอดในมุมมืดสนิทริมทางที่ไร้ผู้คน แสงไฟจากแผงหน้าปัดรถสะท้อนนัยน์ตาคมกริบหลังกรอบแว่นที่จ้องมองอัยดาอย่างไม่ลดละ

"เมื่อกี้พี่ปล่อยให้พวกเขาซักฟอกผมหนักจังเลยนะ" ภีมพูดเสียงทุ้มต่ำพลางดับเครื่องยนต์

"ก็ภีมทำรอยไว้ทำไมล่ะ คนอื่นเขารู้หมดเลย..."

อัยดาตอบเสียงแผ่ว แต่ไม่ทันขาดคำ ภีมก็กดปุ่มปรับเบาะฝั่งคนนั่งให้เอนลงจนสุด พร้อมกับโน้มตัวข้ามมายกร่างบางขึ้นนั่งตร่อมบนตักทันที

"นี่ภีมเดี๋ยว... นี่มันบนรถนะ"

อัยดาอุทานด้วยความตกใจ แต่กลับถูกปิดปากด้วยจูบที่ร้อนแรงราวกับจะสูบวิญญาณ ภีมถอดแว่นสายตาวางไว้ที่คอนโซลหน้าอย่างไม่ใยดี ตัวตนที่ดุดันของเขาถูกปลดปล่อยออกมาในพื้นที่แคบๆ แห่งนี้

มือหนาซุกซนรุกล้ำเข้าไปใต้ชุดลำลองของอัยดา บีบเค้นสัดส่วนของเธออย่างเอาแต่ใจ

"ในรถนี่แหละครับพี่อยากลองมั้ยละ "

ภีมจัดการถอดปราการด่านสุดท้ายของทั้งคู่ทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ความคับแคบของรถสปอร์ตกลับกลายเป็นตัวช่วยให้ร่างกายของทั้งสองแนบชิดกันยิ่งกว่าเดิม อัยดาถูกจับให้ขยับมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของภีม ขาเรียวทั้งสองข้างโอบรัดเอวเขาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ

"อื้อ... ภีม... มันลึกไป" อัยดาครางกระเส่า เมื่อภีมสวนกายเข้าหาในจังหวะที่หักหน่วง จนฌะอสั่คลอน ยวบยาบ

อ่าพี่อัย .. ไปต่อกันที่ห้องนะครับ ผมอยากโดนพี่ขย่ม "

เสียงลมหายใจหอบพร่าประสานไปกับเสียงเนื้อกระทบกันดังระงมอยู่ภายในตัวรถที่ปิดสนิท ภีมใช้มือข้างหนึ่งประคองสะโพกเธอไว้ ส่วนอีกข้างคว้าต้นคอเธอลงมารับจูบที่ดุเดือด เขาตักตวงความหวานจากรุ่นพี่คนสวยอย่างหิวกระหาย ไม่สนว่าพื้นที่มันจะจำกัดขนาดไหน

พายุรักบนรถดำเนินไปอย่างยาวนานและเร่าร้อน จนกระทั่งทั้งคู่ถึงฝั่งฝันพร้อมกัน อัยดาซบหน้าลงกับไหล่กว้างของหนุ่มรุ่นน้องอย่างหมดแรง เหงื่อเม็ดเล็กเกาะพราวตามแผ่นหลังเนียน

ภีมกอดปลอบเธอไว้แน่นพลางจูบซับเหงื่อที่หน้าผาก

อัยดาได้แต่ทุบไหล่เขาเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ นี่เธอหนีไม่พ้นเงื้อมมือเด็กเนิร์ดจอมวางแผนคนนี้จริงๆ ใช่ไหม