Hot nerd เด็กเเว่นสุดหล่อของอัยดา

เบื้องหลังที่ปิดไม่มิด

สัปดาห์ต่อมา แผนการ ไปถ่ายเเบบชุดว่ายน้ำ ของอัยดาก็เริ่มต้นขึ้น เธอจัดกระเป๋าเตรียมตัวออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืด โดยบอกภีมไว้ล่วงหน้าว่าสัปดาห์นี้จะไปเที่ยวพักผ่อนที่ทะเลกับ ลูกแพร และ น้ำผึ้ง เพื่อนสนิทในวงการนางแบบ ซึ่งภีมก็ไม่ได้สงสัยอะไร แถมยังขับรถมาส่งเธอที่จุดนัดพบพร้อมกำชับให้ดูแลตัวเองดีๆ

"เที่ยวให้สนุกนะครับพี่อัยอย่าเผลอไปใส่ชุดอะไรที่ผมไม่ชอบล่ะ"

ภีมยิ้มพรายพลางลูบผมเธอเบาๆ ก่อนจะแยกกันไปเรียน

บนเรือยอร์ชสุดหรูที่ลอยลำอยู่กลางน้ำทะเลสีครามของปราณบุรี บรรยากาศการทำงานเป็นไปอย่างคึกคัก อัยดาในชุดบิกินี่ตัวจิ๋วสีแดงเพลิงที่ขับผิวขาวออร่าของเธอให้โดดเด่น กำลังโพสต์ท่าทางอย่างเป็นมืออาชีพร่วมกับลูกแพรและน้ำผึ้ง

"แหม ยัยอัย... วันนี้ดูเปล่งปลั่งเป็นพิเศษนะจ๊ะ มีความรักหรือเปล่า?"

ลูกแพรเอ่ยแซวขณะพักเบรก

"บ้าเหรอ ทำงานไปเลยยัยแพร"

อัยดาเฉไฉกลบเกลื่อนความขัดเขิน เธอไม่อยากบอกใครเรื่องภีม เพราะกลัวว่าถ้าเพื่อนรู้ว่าเธอคบกับ เด็กมหาลัยแถมยังเป็น แฟนคลับตัวเองอีกด้วย คงโดนล้อไปสามบ้านแปดบ้าน

ในขณะที่อัยดากำลังตั้งใจทำงาน น้ำผึ้ง เพื่อนสาวสายโซเชียลก็ทำหน้าที่ตามปกติ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเบื้องหลังการทำงานที่ดูสนุกสนาน แล้วโพสต์ลงไอจีสตอรี่ทันที

> Caption: "ถ่ายแบบวันนี้ที่ปราณบุรีกับแก๊งนางฟ้า @Lukpear @Ayada_Official ร้อนกว่าแดดก็พวกเรานี่แหละ"

ระเบิดเวลาที่คณะวิศวะฯ

ณ ห้องสมุดคณะวิศวกรรมศาสตร์ ภีมนั่งอ่านตำราวิชาการเครียดๆ อยู่กับแก๊งเพื่อน เสียงแจ้งเตือนจากอินสตาแกรมดังขึ้น เขารีบหยิบขึ้นมาดูเพราะตั้งแจ้งเตือนเฉพาะชื่อของอัยดา เอาไว้

ดวงตาภายใต้กรอบแว่นหรี่ลงทันทีที่เห็นสตอรี่ของน้ำเพื่อนของเธอโพสรูปเธอที่ชุดบิกินี่ที่แทบจะปิดอะไรไม่มิด กำลังส่งยิ้มหวานให้กล้องท่ามกลางทีมงานผู้ชายหลายคนที่เดินขวักไขว่ไปมา

"ไหนบอกว่าไปเที่ยวกับเพื่อน ไหนบอกว่าไม่รับงานนี้ไงอัย"

ภีมพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบจนเพื่อนๆ อย่างเซนและกวินที่นั่งข้างๆ ถึงกับขนลุกซู่

"เฮ้ย ไอ้ภีมมึงเป็นไรวะ หน้ามึงดูเหมือนจะไปฆ่าใครเลย"

เซนทัก

ภีมไม่ตอบ เขาเก็บไอแพดและสมุดจดลงกระเป๋าอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่เคยดูนิ่งสงบแบบหนุ่มเนิร์ดบัดนี้เต็มไปด้วยรังสีความหวงที่แผ่ซ่านออกมาจนน่ากลัว เขาขยับแว่นสายตาหนึ่งครั้งก่อนจะลุกพรวดขึ้น

"พวกมึง กูมีธุระด่วนที่ปราณบุรี ฝากลาอาจารย์คาบบ่ายด้วย"

"เฮ้ย ปราณบุรีเนี่ยนะมึงจะไปทำอะไรวะ"

ภีมไม่หันกลับไปตอบ เขาเดินจ้ำอ้าวไปยังลานจอดรถด้วยใจที่ร้อนรุ่มปนความโกรธที่โดนหลอก

บทลงโทษครั้งนี้ผมไม่ปล่อยให้พี่นอนเฉยๆ แน่

ระยะทางจากกรุงเทพฯ ไปปราณบุรีดูจะสั้นลงทันตาเมื่ออยู่ใต้ฝ่าเท้าของภีม รถสปอร์ตสีดำพุ่งทะยานไปตามมอเตอร์เวย์ด้วยความเร็วที่ขัดกับลุคหนุ่มแว่นแสนสุภาพ ภีมเม้มริมฝีปากแน่น มือหนาที่กำพวงมาลัยสั่นเล็กน้อยด้วยความโกรธปนความหวงจนคลั่ง

‘ห่างกันแค่สองปี คิดว่าผมเป็นเด็กที่หลอกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอพี่อัย...’

กองถ่ายบนเรือยอร์ช: ความสดใสก่อนพายุเข้า

"สวยมากครับน้องไอซ์ บิดเอวอีกนิด... ยิ้มยั่วกล้องหน่อย"

เสียงช่างภาพตะโกนสั่งขณะที่อัยดาในชุดบิกินี่สีแดงเพลิงกำลังโพสต์ท่ารับลมทะเลอย่างสง่างาม เธอไม่รู้ตัวเลยว่า ระเบิดเวลาำลังเดินทางมาถึงท่าจอดเรือแล้ว

จนกระทั่งเรือยอร์ชวนกลับเข้าฝั่งเพื่อพักเบรกทานมื้อเย็น อัยดาที่กำลังเดินหัวเราะร่ามากับลูกแพรและน้ำผึ้งก็ต้องหยุดชะงักจนเกือบเสียหลัก เมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตาในชุดนักศึกษาที่หลุดลุ่ย แขนเสื้อพับขึ้นถึงศอก ยืนกอดอกพิงรถสปอร์ตสีดำรออยู่ตรงท่าเทียบเรือด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง

"ภีม."

อัยดาอุทานหน้าถอดสี

เพื่อนสาวทั้งสองคนหันไปมองตามสายตาอัยดา

"ว้าย... งานดีมากอัยนี่ใครอ่ะ? น้องเหรอ?"

น้ำผึ้งกระซิบถามอย่างตื่นเต้น

ภีมไม่ตอบคำถามใคร เขาเดินตรงดิ่งเข้ามาหาอัยดาที่ยังมีเพียงผ้าคลุมไหล่บางๆ คลุมทับบิกินี่ไว้ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจ้องมองแฟนสาวรุ่นพี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า รังสีความกดดันแผ่ออกมาจนทีมงานรอบข้างเริ่มเงียบกริบ

"อัย... ไหนบอกว่ามาเที่ยวกับเพื่อนไงครับ?"

เสียงทุ้มต่ำถามเรียบๆ แต่คนฟังรู้ดีว่านี่คืออาการ โกรธจัด

"คือ ภีม ฟังพี่ก่อนนะ คือมันเป็นงานด่วนน่ะ"

อัยดาพยายามใช้ความเป็นรุ่นพี่ข่มความกลัว

"งานด่วนที่ต้องโกหกผม?"

ภีมยกยิ้มมุมปากที่ดูน่าขนลุก ก่อนที่เขาหันไปหาเพื่อนนางแบบทั้งสองคนแล้วพยักหน้าเล็กน้อย

"ขอโทษนะครับ ผมขอตัว แฟน ผมกลับก่อน พอดีมีเรื่องต้องเคลียร์กันยาว"

พูดจบภีมก็คว้าข้อมืออัยดาแล้วกึ่งลากกึ่งจูงไปที่รถทันที ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเพื่อนๆ ที่เพิ่งรู้ความจริงว่าหนุ่มฮอตเนิร์ดคนนี้คือแฟนของรุ่นพี่ตัวท็อปอย่างอัยดา

ภีมพาอัยดามายังรีสอร์ตหรูใกล้ๆ ที่เขาจองไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่ประตูห้องปิดลง เขาก็กระชากผ้าคลุมไหล่ของเธอออกทิ้งอย่างไม่ใยดี

"ภีม! พี่เป็นรุ่นพี่นายนะ ทำไมทำกิริยาแบบนี้"

อัยดาพยายามโวยวาย

"ตอนอยู่บนเตียงผมเคยนับคุณเป็นพี่ด้วยเหรอ?"

ภีมต้อนเธอจนชิดผนัง มือหนาทั้งสองข้างยันกำแพงกักตัวเธอไว้

"คุณโกหกผมเรื่องรับงานนี้ เพราะรู้ใช่ไหมว่าผมจะไม่ยอมให้ใครเห็นคุณในชุดนี้ ชุดที่ผมควรจะได้เห็นแค่คนเดียว"

เขาไม่รอฟังคำแก้ตัว ภีมบดจูบลงไปอย่างรุนแรงและรวดเร็ว เป็นจูบที่ลงโทษและตักตวงในเวลาเดียวกัน อัยดาครางประท้วงในลำคอแต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ต่อสัมผัสที่คุ้นเคย ภีมอุ้มเธอในท่าที่เธอยังคงสวมชุดบิกินี่ตัวเดิมอยู่ไปที่เตียง

คืนนั้นที่ปราณบุรีร้อนแรงยิ่งกว่าไฟป่า ภีมจงใจใช้ชุดบิกินี่ที่เธอใส่ถ่ายแบบมาเป็นเครื่องมือในการกระตุ้นอารมณ์ เขาปรนเปรอเธออย่างหนักหน่วงและยาวนาน ท่วงท่าที่เน้นความดุดันและการครอบครองทำให้อัยดาถึงกับร้องไม่ออก

"จำไว้นะอัยถ้ามีครั้งหน้าอีก ผมจะไม่ใช่แค่ทำรอยในร่มผ้า แต่มันจะเห็นชัดจนคุณออกไปรับงานไหนไม่ได้เลย"

ภีมกระซิบสั่งเสียงพร่าขณะที่พาเธอไปถึงฝั่งฝันครั้งแล้วครั้งเล่า ยันรุ่งสางเหมือนเช่นเคย... เพื่อให้รุ่นพี่คนสวยจดจำไปจนตายว่าอย่าริอ่านลองดีกับหนุ่มเนิร์ดอย่างเขาอีก