ประชดประชัน
1022 Words
ส่วนอัยดาจอดรถที่หน้าคอนโดหรูด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลาน เธอรีบวิ่งตรงไปยังเคาน์เตอร์นิติบุคคลทันที ใบหน้าที่เคยสะสวยตอนนี้ดูอิดโรยและเต็มไปด้วยร่องรอยของความกังวลจนพนักงานนิติฯ ถึงกับชะงัก
"ขอโทษนะคะ. คุณภีม เจ้าของห้อง 1204 อยู่ข้างบนไหมคะ? พอดีฉันติดต่อเขาไม่ได้เลย"
อัยดาถามเสียงสั่น พยายามควบคุมลมหายใจ
"อ๋อ คุณภีมเหรอคะ"
พนักงานนิติฯ นิ่งนึกไปครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้า
"คุณภีมเพิ่งขับรถออกไปเมื่อประมาณเกือบสองชั่วโมงที่แล้วเองค่ะ เห็นท่าทางรีบร้อนมากเลยนะคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ"
คำตอบนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ อัยดารู้สึกใจหายวาบ เธอพยักหน้าขอบคุณเบาๆ ก่อนจะเดินกลับมาที่รถอย่างคนไร้สติ
..สองชั่วโมงที่แล้วเขาไม่ได้นอนพักอยู่ที่ห้องอย่างที่เธอหวัง..
เธอกดโทรศัพท์หาเขาอีกครั้ง แต่สัญญาณก็ยังคงเป็นแบบเดิม คือปิดเครื่องสนิท อัยดาทรุดตัวลงนั่งในรถ มือเรียวทุบพวงมาลัยด้วยความอัดอั้น
"ภีม... นายจะไปอยู่ที่ไหนกันนะ"
เธอนั่งนิ่งอยู่พักใหญ่ พยายามสงบสติอารมณ์และใช้ความคิด ทันใดนั้นภาพของ บอย เพื่อนสนิทของภีมและ ผับที่พวกเขาชอบไปรวมตัวกันก็ผุดขึ้นมาในหัว ภีมมักจะบอกเสมอว่าถ้าเขาเครียดหรือมีเรื่องกับเพื่อนในคณะ เขามักจะไปจบที่นั่น
"ต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ..."
อัยดาไม่รอช้า เธอเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังผับของบอยทันที ในใจได้แต่ภาวนาขออย่าให้เขาทำอะไรประชดเธอไปมากกว่านี้เลย เธอรู้ดีว่าเวลาภีมโกรธ เขาจะกลายเป็นคนเย็นชาและน่ากลัวขนาดไหน และที่สำคัญความ ฮอต ของเขามันดึงดูดสายตาผู้หญิงได้มากแค่ไหนเธอย่อมรู้ดีที่สุดึอผับของบอยเพื่อนของภีมนั่นเอง
เมื่อมาถึงหน้าผับ อัยดาเห็นรถสปอร์ตสีดำคุ้นตาจอดเด่นสง่าอยู่หน้าทางเข้า หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบทะลุอก เธอไม่สนว่าตัวเองจะเป็นดาราหรือนางแบบที่มีคนรู้จัก เธอรีบสาวเท้าเข้าไปข้างในผ่านแสงสีและเสียงเพลงที่บาดลึกเข้าไปในความรู้สึก
เธอสอดส่ายสายตาไปทั่วทุกโซน จนกระทั่งสายตาไปปะทะกับร่างสูงที่คุ้นเคยภีม นั่งอยู่ตรงนั้นจริงๆ แต่สภาพของเขาในตอนนี้มันทำให้เธอเจ็บแปลบยิ่งกว่าเดิม
เขากำลังนั่งไขว่ห้าง จิบเหล้าเพียวๆ ด้วยท่าทางเย็นชา โดยมีผู้หญิงสวยเซ็กซี่คนหนึ่งพยายามนั่งเบียดและกระซิบกระซาบอยู่ข้างหูเขา ส่วนภีมก็นิ่งเฉย ไม่ได้ผลักไสเหมือนทุกครั้งที่เคยทำเวลาที่มีผู้หญิงมาอ่อยต่อหน้าเธอ
"ภีม..."
อัยดาพึมพำเสียงแผ่ว น้ำตาที่เหือดแห้งไปเริ่มเอ่อคลอขึ้นมาใหม่
อัยดาก้าวฉับๆ เข้าไปในโซนวีไอพีด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ภาพที่เห็นตรงหน้าคือภีมที่นั่งหน้านิ่ง สายตาเย็นชาเยี่ยงน้ำแข็ง โดยมีหญิงสาวในชุดเดรสสั้นกุดกำลังคอยรินเหล้าและเบียดเสียดกายอยู่ข้างๆ ความหึงหวงและความเสียใจที่สะสมมาตลอดทางระเบิดออกทันที
"ภีม นี่นายมาทำอะไรที่นี่"
อัยดาแผดเสียงแข่งกับเสียงเพลงที่กำลังบรรเลงหนักหน่วง
ภีมชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาหลังเลนส์แว่นวาววับด้วยความตกใจที่เห็นอัยดามาปรากฏตัวที่นี่ แต่เพียงครู่เดียวเขาก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเฉยเมยดังเดิม เขาไม่แม้แต่จะผลักไสหญิงสาวชงเหล้าที่นั่งอยู่ข้างๆ ออก แต่กลับยกแก้วเหล้าขึ้นจิบอย่างเนิบนาบ
"อ้าว... นึกว่าใคร ที่แท้ก็นางแบบมืออาชีพ"
ภีมแค่นยิ้มประชดประชัน
"งานเสร็จเร็วขนาดนั้นเลยเหรอครับ ถึงมีเวลามาตามเด็กงี่เง่าอย่างผมถึงที่นี่"
"ภีมนี่พี่โทรหานายตั้งหลายร้อยสาย ทำไมทำแบบนี้ แล้วนี่ใคร"
อัยดาตวัดสายตามองหญิงสาวชงเหล้าด้วยความโกรธจัด
"น้องเขาแค่มารินเหล้าซึ่งเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีนะ ไม่ขัดใจผมเหมือนใครบางคน"
ภีมจงใจพูดขยี้ปม
"ภีม นายจะประชดพี่ไปถึงไหน ออกไปคุยกับพี่ข้างนอกเดี๋ยวนี้"
อัยดาถลาเข้าไปจะคว้าแขนเขา แต่ภีมกลับเบี่ยงตัวหลบอย่างเย็นชา
"ผมไม่ได้ประชด ผมแค่อยู่ในที่ของผม ในเมื่อพี่บอกว่าผมมันเด็ก ไม่เข้าใจงานของพี่ ผมก็ออกมาอยู่ในโลกของเด็กๆ แบบผมไง"
ภีมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รัศมีรอบตัวเขาดูอันตรายกว่าทุกครั้ง
"เชิญพี่กลับไปทำงาน สำคัญ ของพี่เถอะครับ อย่าเอาตัวมาเกลือกกลั้วกับคนอย่างผมเลย"
"ภีม หยุดเดี๋ยวนี้เขานะ"
พี่ครับ ผมว่าใจเย็นๆก่อนนะ"
บอย ที่เห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาแทรกกลาง
"น้องมันแค่ชงเหล้าจริงๆ ผมสั่งมาดูแลมันเอง ครับไม่มีอะไรหรอก"
"ไม่มีอะไรเหรอ? เห็นอยู่ชัดๆ ว่ามันกำลังทำอะไร"
อัยดาตวาดใส่บอยก่อนจะหันไปมองภีมด้วยสายตาตัดพ้อ
"พี่ขอโทษที่พูดแรงไปที่กองถ่ายแต่การที่นายมาทำกิริยาต่ำๆ ใส่พี่แบบนี้ ประชดด้วยการมีผู้หญิงอื่น มันเกินไปไหมภีม"
"พี่นั่นแหละที่เกินไป"
ภีมกระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะจนเสียงดังลั่น
"พี่ไม่เคยแคร์ความรู้สึกผมเลย พี่เห็นงานสำคัญกว่าความรู้สึกของคนที่รักพี่ ถ้าพี่คิดว่าการที่ผมหวงมันคือเรื่องไร้สาระ เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว"
ภีมเดินกระแทกไหล่อัยดาออกไปทางหลังร้านทันที ทิ้งให้อัยดายืนร้องไห้โฮท่ามกลางสายตาของกลุ่มเพื่อนและคนในผับ ความเข้าใจผิดมันเริ่มลามปามจนกู่ไม่กลับ ภีมคิดว่าอัยดาเห็นเขาเป็นแค่เด็กที่คอยขวางทางทำงาน ส่วนอัยดาก็คิดว่าภีมกำลังจะทิ้งเธอไปหาคนใหม่เพื่อประชดรัก
- Writer
