พายุหึงโหด
1198 Words
แม้พี่อินดี้จะหลุดบอกพิกัดไปเพราะความปากไวและขนมล่อซื้อ แต่พอวางสายไปได้ไม่ถึงนาที ผู้จัดการร่างใหญ่ก็เริ่มเหงื่อตก นึกขึ้นได้ว่าวันนี้งานที่อัยดามาถ่ายมันไม่ใช่แค่การโพสต์ท่าคนเดียวสวยๆ เหมือนทุกครั้ง
"ตายแล้วยัยอินดี้แกทำอะไรลงไปเนี่ยยัยไอซ์ต้องด่าฉันแน่ๆ"
พี่อินดี้ตบปากตัวเองเบาๆ พลางมองไปที่ฉากเซตเตียงนอนสุดหรูหรากลางสตูดิโอ
วันนี้ อัยดา กำลังถ่ายปกนิตยสารเล่มดัง คู่กับ
มาร์คัสนายแบบหนุ่มลูกครึ่งสุดฮอตที่ขึ้นชื่อเรื่องสายตาเจ้าชู้ และบรีฟงานวันนี้คือ "Intimate Lovers" หรือคู่รักที่กำลังคลอเคลียกันอยู่บนเตียง อัยดาอยู่ในชุดสลิปเดรสผ้าซาตินบางเบาสีแชมเปญที่ขับเนียนเนื้อขาวผ่อง โดยมีมาร์คัสในชุดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมโชว์แผงอกซ้อนอยู่ด้านหลัง มือของนายแบบหนุ่มกำลังโอบเอวและซุกไซ้ใบหน้าใกล้ลำคอของอัยดาเพื่อเอาใจช่างภาพ
"สวยมากครับน้อไอซ์มาร์คัส กระเถิบเข้าไปชิดอีกนิด มือวางต่ำลงที่สะโพกเลยครับ"
เสียงตากล้องสั่งการ
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง รถสปอร์ตสีดำก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าสตูดิโอ ภีมเดินก้าวลงจากรถพร้อมกับความนิ่งสุขุมแต่แผ่ซ่านไปด้วยรังสีความกดดันที่ทำเอาทีมงานหน้าประตูถึงกับไม่กล้าขวาง
พี่อินดี้รีบวิ่งถลาออกมาดักหน้าทันที
"อุ๊ย น้องภีมมาเร็วมากเลยจ้ะคือตอนนี้อัยดากำลังติดพันการถ่ายอยู่นะจ๊ะ เราไปนั่งรอนอกห้องแอร์ก่อนดีมั้ย พี่เตรียมน้ำเย็นๆ ไว้ให้"
ภีมปรายสายตามองพี่อินดี้ที่ท่าทางลุกลี้ลุกลานผิดปกติ เขาหรี่ตาลงหลังเลนส์แว่น
"มีอะไรที่ผมไม่ควรเห็นหรือเปล่าครับพี่อินดี้?"
"เปล่าจ้ะ! ไม่มีเล๊ยย"
ภีมไม่ฟังคำทัดทาน เขาเดินจ้ำเข้าไปในสตูดิโอโซนหลักทันที และภาพที่เห็นก็ทำให้มือหนาที่ถือถุงขนมอยู่แทบจะบีบมันจนแหลกคามือ
ภาพของอัยดาที่นั่งอยู่บนตักของนายแบบหนุ่ม ทั้งคู่ดูใกล้ชิดกันจนแทบจะใช้ลมหายใจร่วมกัน มือของมาร์คัสที่ลูบไล้อยู่บนหน้าขาเรียวสวยของแฟนสาวเขา มันทำให้เส้นเลือดที่ขมับของภีมเต้นตุบๆ
"โอเคดีมากเบรก 15 นาที เดี๋ยวเปลี่ยนไปถ่ายท่ากึ่งนอนนะครับ"
เมื่อตากล้องสั่งพัก
อัยดาถอนหายใจยาวพลางลุกขึ้นจัดชุดที่เลิกสูง แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเธอก็ต้องใจหายวาบ เมื่อเห็นภีมยืนอยู่ตรงขอบสนามการถ่ายทำ ดวงตาภายใต้แว่นสายตานั้นนิ่งสนิทและเย็นเยียบจนเธอนึกถึงเรื่องที่เขาเคยขู่ไว้
"ภีม" เธอเรียกเขาเสียงแผ่ว
ภีมไม่พูดอะไร เขาเดินตรงเข้าไปในฉากท่ามกลางสายตางุนงงของมาร์คัสและทีมงาน เขาคว้าเอาเสื้อคลุมที่วางอยู่ข้างๆ มาคลุมไหล่ให้อัยดาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปสบตากับนายแบบหนุ่มคู่กรณีด้วยสายตาที่พร้อมจะขย้ำได้ทุกเมื่อ
"สวัสดีครับผมภีม เป็น เจ้าของของผู้หญิงคนนี้"
ภีมพูดน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงพลัง
"ดูเหมือนเมื่อกี้คุณจะมือไวไปนิดนะครับ แฟนผม ผมจับได้คนเดียว"
บรรยากาศในสตูดิโอเงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ พี่อินดี้ได้แต่ยืนกุมขมับอยู่ห่างๆ รู้เลยว่างานนี้อัยดาคงไม่ได้กลับบ้านไปพักผ่อนธรรมดาๆ แน่ และไอ้บรีฟงาน ท่ากึ่งนอน'ต่อจากนี้คงต้องพับโครงการไปก่อน ถ้าไม่อยากให้สตูดิโอระเบิด
"นี่ภีมมาคุยกับพี่ก่อนพี่ทำงานอยู่นะ"
ภายในห้องแต่งตัวส่วนตัวที่ผนังเป็นกระจกเงารอบด้าน บรรยากาศอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ทันทีที่ประตูเลื่อนปิดสนิท อัยดาก็สะบัดไหล่พรวดจนเสื้อคลุมที่ภีมคลุมให้ร่วงลงไปกองกับพื้น เธอหันมาเผชิญหน้ากับแฟนหนุ่มรุ่นน้องด้วยอารมณ์ที่เริ่มเดือดไม่แพ้กัน
"ภีม นายทำแบบนั้นต่อหน้าคนทั้งกองได้ยังไง รู้ไหมว่าพี่อายเขาแค่ไหน
" อัยดาแหวใส่เสียงดัง
"มาร์คัสเขาเป็นเพื่อนร่วมงาน และนั่นมันคือการทำงานนะภีม"
"งานเหรอ? งานแบบไหนที่ต้องให้ผู้ชายคนอื่นมาลูบขา ซุกคอ แล้วก็นั่งตักกันขนาดนั้น
ตวาดกลับ เสียงทุ้มต่ำของเขาคราวนี้สั่นพร่าด้วยความโกรธจัด เขาขยับแว่นสายตาพลางก้าวเข้าไปหาเธออย่างคุกคาม
"ผมบอกพี่แล้วใช่ไหมว่าผมหวง พี่ก็รับปากผมแล้ว
แล้วนี่อะไร แอบมาทำแบบนี้ลับหลังผมงั้นเหรอ?"
"พี่ไม่ได้แอบมันเป็นงานด่วนที่แทรกเข้ามา พี่เป็นนางแบบนะภีม พี่ทำงานเลี้ยงตัวเองมาแบบนี้ตั้งนานก่อนจะเจอนายซะอีก"
อัยดาเถียงกลับอย่างไม่ยอมลดละ "นายมันเด็กเกินไปที่จะเข้าใจคำว่ามืออาชีพหรือไง? ถ้าจะคบกับพี่แล้วงี่เง่าแบบนี้ เราจะรอดกันเหรอ"
คำว่าเ ด็กเกินไปเหมือนเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่สาดเข้ากองไฟ ภีมหยุดกะทันหัน ดวงตาหลังเลนส์แว่นหรี่ลงจนดูน่ากลัว เขาแค่นยิ้มเย็นๆ ที่ทำให้อัยดาเริ่มรู้สึกหนาวสันหลัง
"อ๋อ.. เพราะผมมันเป็นแค่เด็กใช่ไหม พี่เลยคิดว่าพี่จะทำอะไรก็ได้ จะให้ใครมาจับตรงไหนก็ได้งั้นสินะ"
ภีมกดเสียงต่ำด้วยความไม่พอใจและเขากำลังโกรธมาก
"ที่พี่บอกว่าผมไม่เข้าใจคำว่ามืออาชีพ จริงๆ คือพี่อยากจะโดนไอ้หมอนั่นสัมผัสด้วยหรือเปล่าล่ะ อัลบั้มหน้าต้องนอนทับกันเลยไหมถึงจะเรียกว่ามืออาชีพพอ"
เพล้ง!!
อัยดาโกรธจนตัวสั่น เธอคว้าขวดน้ำหอมบนโต๊ะเครื่องแป้งขว้างลงพื้นจนแตกกระจาย
"ภีม! นายดูถูกพี่เกินไปแล้วนะ ถ้าทนไม่ได้ที่พี่เป็นแบบนี้ ก็เลิกกันไปเลยไหมล่ะ"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทันที ภีมจ้องมองใบหน้าสวยที่อาบไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความโมโห เขาก้าวเข้าไปชิดจนหน้าอกแกร่งเบียดกับหน้าอกอวบอิ่มของอัยดา มือหนาทั้งสองข้างยันกระจกด้านหลังเธอไว้ กักขังเธอไว้ในวงแขน
"อยากเลิกเหรอครับ?"
ภีมกระซิบชิดริมฝีปากเธอ ลมหายใจร้อนระอุรดรินจนอัยดาขนลุกซู่
"พี่คิดว่าคนอย่างผม ถ้าได้ครอบครองอะไรแล้ว จะยอมปล่อยไปง่ายๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ"
ภีมกระชากตัวอัยดาเข้ามาจูบอย่างรุนแรง มันไม่ใช่จูบที่อ่อนโยนเหมือนทุกครั้ง แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความโกรธ ความหึงหวง และการลงโทษ อัยดาทุบตีแผงอกเขาพัลวันในตอนแรก แต่สุดท้ายรสสัมผัสที่ดุดันของหนุ่มรุ่นน้องก็ทำให้เรี่ยวแรงของเธอละลายหายไป
"พี่เป็นของผม..งานบ้าๆ นี่ผมไม่ให้ทำต่อแล้ว"
ภีมผละออกเพียงนิดเพื่อสั่งเสียงพร่า "ถ้าอยากโชว์นัก... ก็โชว์ให้ผมดูคนเดียวตรงนี้ เดี๋ยวนี้เลย"
- Writer
