Buğlem Yaren Kara'dan
Herkes bize bakıyordu . Bazıları ne olup bittiğini anlamaya çalışırken , bazıları ise ' ne alaka ' dercesine başını çevirip uzaklaştı . Elim hâlâ onun elindeydi . Çekmemiştim . Daha doğrusu çekme zahmetinde bile bulunmamıştım . Defne ’ nin sesini duymamla birlikte elim refleksle geri çekildi . Başımı sesin geldiği yöne çevirdiğimde Aylin , Emre ve Demir ’ in bana doğru geldiklerini gördüm
.
Sarıldılar .
“Teşekkür ederiz ,” dedi biri .
Yüzümde istemsizce beliren gülümsemeyle ,
“Çocuklar , elinize sağlık . . . güzel bir seminer oldu" dedim yüzümde sıcacık bir gülümsemeyle .
Alin hemen lafa atladı , her zamanki gibi enerjikti :
“Hadi yemeğe ! Selen harika yemekler hazırlatmış bize , kaçırmayalım . Çocuklara da söyleyelim .”
O sırada Defne hafifçe öne çıktı
