Buğlem Yaren Kara'dan Herkes bize bakıyordu . Bazıları ne olup bittiğini anlamaya çalışırken , bazıları ise ' ne alaka ' dercesine başını çevirip uzaklaştı . Elim hâlâ onun elindeydi . Çekmemiştim . Daha doğrusu çekme zahmetinde bile bulunmamıştım . Defne ’ nin sesini duymamla birlikte elim refleksle geri çekildi . Başımı sesin geldiği yöne çevirdiğimde Aylin , Emre ve Demir ’ in bana doğru geldiklerini gördüm . Sarıldılar . “Teşekkür ederiz ,” dedi biri . Yüzümde istemsizce beliren gülümsemeyle , “Çocuklar , elinize sağlık . . . güzel bir seminer oldu" dedim yüzümde sıcacık bir gülümsemeyle . Alin hemen lafa atladı , her zamanki gibi enerjikti : “Hadi yemeğe ! Selen harika yemekler hazırlatmış bize , kaçırmayalım . Çocuklara da söyleyelim .” O sırada Defne hafifçe öne çıktı

