BUĞLEMYAREN KARA’DAN
Karan Amca’nın sorusuyla bir süre kaldım . Sesim çıkmıyor , geçmişe gidip geliyordum . Gözlerim dolmuştu . Derin bir nefes alıp bırakırken Buğra’ya baktım . Göz göze geldiğimizde , bildiğini bildiğim geçmişim boğazımda düğümlenmişti .
Boğazımı tekrar temizleyip ,
“Karan Amca , babamla annemi ben yedi yaşındayken bir trafik kazasında kaybettim . Beni büyüten Nare Annem var ; annemin en yakın dostuydu , ahiretliği . Beni o büyüttü . Şimdi
Muğla ’ da . İki sene önce oradan yazlık aldık , orada yaşıyor ,” dedim.
Karan Amca başını eğmişti .
“Başın sağ olsun , kızım ,” demişti .
“O hâlde Nare Hanım ’ la taşınmak isterim, en yakın zamanda Muğla’ya gidelim ,” demişti .
“Neden ?” demiştim istemsizce .
“Evlenmeniz için ,” dedi Karan Amca .
“Çok iyi fikir baba ,” diyen
