Mag-iisang oras na kaming nandito ni Jonathan sa kung saan niya ako hinila kanina. Nakahiga ako sa hita niya kung saan pinaglalaruan niya ang buhok kong nakadampi sa buhangin habang ako naman ay nakatingala lang sa langit at tinitignan ang mga bituin. Hindi ko alam pero parang bigla akong nakaramdam ng kaba.
"Thank you" nilingon ko naman si Jonathan ng sabihin niya yun "And sorry" dagdag pa niya saka ako nginitian. Hindi ko nalang siya sinagot at tumingala ulit sa langit. Wala siyang dapat na ihingi ng pasensya dahil kusa ko namang hinayaan ang sarili ko mangyari ulit ang bagay na iyon sa pagitan namin kahit na hindi na niya naaalala ang unang beses na nangyari saamin ang bagay na iyon.
"Bakit ba ang blanko ng ekspresyon mo?" out of the blue niyang tanong habang nakatingin sa mga mata k
