Maire Academy

He, The Guardian

“ Ahh! ”

Isang malakas na sigaw ang maririnig sa gitna ng putukan at matinding ulan.

Walang pag-hayaw ang pag-t***k ng aking puso habang hawak ang kulay langit na tela. Balisa at iika-ikang naglakad ako papalapit sa isang balsa sa may pangpang.

“ Taksil! ” agad na nag-taasan ang aking balahibo dahil sa sunod kong narinig. Putok ng b***l.

Dinungaw ko ang loob ng ng telang asuk. Mula sa loob kita ang bagong silang na sanggol dahil nababalutan pa ito ng dugo

“ Anak! ” may kung anong bagay ang nagpapasikip saaking dibdib. Marahil ito ang nga ang aking kapalaran ngunit hindi ko hahayaang matulad ang aking anak saaking sasapitin

“ Patawarin mo si Mama ” hinawakan ko ang kaniyang kilay at trinace iyon. Hindi pwede. Hindi ako papayag!

Mabilis kong hinigit ang tali ng balsa at pumasok sa maliit na kubong nagsisilbing bubong. Tinanggal ko ang takip ng basket.

Dinig ko ang sunod sunod na putok ng b***l mula saaking likuran.

Inilapag ko ng dahan dahan ang aking anak at pinag-masdan sa huling pagkakataon. Umalis ako ng balsa at hinigit ang balsa papuntang pampang.

Before I could finally push the raft containing the basket made of reed in which my child was, a Barrette dragonfly made of gold I hung it on the side of her head.

My tears were like a river as I watched the waves swallow the raft away from the shore

“ Tu es dux, lux oceani, in tuis armis currens, involucro tuo munitus ” i whispered softly.

Huling sulyap bago ako tumalikod pabalik saaking mga kasama.

Hindi pa ako nakakalayo ng isang kumikinang na bagay ang lumulutang saaking harapan. Kinuha ko ito at biglang kumulog sa kalangitan kaya napalingon ako ganoon nalamang ang aking gulat ng bumagsak sa tubig ang kidlat ng napakalakas at bilis.

Anak!

Ilang segundo lamang ng makita ko ang pag-iiba ng kulay ng dagat.

Umahon mula sa ilalim ng dagat ang isang itim na aninong may buntot. Ang kulay dagat nitong mga mata ay kumikinang ng sobra. May hawak itong kulay gintong trident.

its three -pronged spears are very sharp and made of diamonds and in the center of the trident can be seen the engraved symbol of

“ Aerwyna ” I whispered softly.

Napasinghap ako ng isang maitim na hamog ang lumabas sa ilalim ng mga bato.

“ Aut qui sunt stulti, qui calcant in arce mea?! ”

Mababakas ang galit sa baritonong boses na nanggagaling sa itim na aninong nasa harapan ko.

Malakas at nakakapanindig balahibong tingin ang ipinukol nito saakin.

Ang kulay dagat nitong mga mata na kumikinang sa gitna ng dilim. Napaatras ako dahil sa mga mata nito.

it is full of scarcity. angry at the destruction of his kingdom. hatred for mortals who set foot on his territory. But with a noticeable emotion was obscured by anger and frustration. The fear.

Fear for his people who are slowly dying because of greedy mortals.

Habang nakatingin ito ng deretso sa aking mga mata ang kanyang ekspresyon ay lumambot na para bang nakilala n'ya kung sino ako.

Ang itim na anino saaking harapan ay unti-unting nagbabalat-kayo.

Pinalibutan kami ng hamog at tila ang oras sa paligid ay biglang huminto. Kitang kita ng aking mga mata ang isang lalaking inukit sa dyamante ang wangis.

“ Custos maris vivi Aerwyna ”

Nangangatal ang aking labi na tumango “ Gratia mea! ” hindi ko alam kung anong gagawin ko!

Buhay s'ya! Totoo ang alamat tungkol sa tagapangasiwa ng buhay na karagatan ng Aerwyna.

Buong buhay ko akala ko isa lamang alamat ang tungkol sa kanila. Dahil ang sabi sa libro ng mahika ginawa lamang ang kwentong iyon panakot sa mga mandaragat.

Kilala sila bilang Titan. Ang Tagapangasiwa ng buhay na karagatan ay nakatayo mismo sa aking harapan.