İlk günü patronun kızıyla çatışarak geçiren ilk insan olarak literatüre geçmişimdir bence. Yani nasıl bir salaklıktır ki bu kendimi bitirdim.
Çetin ve Saruhan konuşuyorlardı hala ama ben duyamıyordum. Hayatım kötü mü gidiyordu? Tebrikler! Artık daha kötü gidecekti.
“Çıkalım mı?” dedi Saruhan bana dönüp. Eşyalarımızı bıraktığımız ofise gitmemiz gerekiyordu. Düzenli bir odamız yoktu ve bu büyük maduriyet demekti benim açımdan. Beraber yürümeye başladık. Saruhan Çetin’e el etti ve Çetin de karşılık verip içeri girdi.
“Bayağı samimisiniz Çetin beyle,” dedim sorar gibi. Başıyla onayladı.
“İyidir Çetin sağ olsun. Babamlar belki yirmi yıldır ortaklar. Tabiri caizse ilk arkadaşlarımdan Çetin.”
“Ne güzel. Arkadaş olabilmişsiniz iş ortaklığında.” Asya’yla arkadaşlar mıydı acaba?
“Peki ya As
