วันที่ต้องเดินทางไปภูเก็ตก็มาถึง ณดาจัดกระเป๋าเรียบร้อย พร้อมที่จะเดินทาง
“อ้าว ตาอัส มารับน้องแต่เช้าเลยนะจ๊ะ “เสียงของคุณนารินเอ่ยทักชายหนุ่มที่เดินลงจากรถ แล้วตรงมาหาท่านที่นั่งอยู่ ซุ้ม ดอกแก้ว
“สวัสดีครับคุณน้า “อัสนีทำความเคารพผู้อาวุโส
“แล้วนี่ จะขับรถไปเองเหรอจ๊ะ “คุณนารินถามชายหนุ่ม
“ครับคุณน้า ขับรถไปเองครับสะดวกกว่า” อัสนีตอบผู้สูงวัย
“เดี๋ยวน้าให้เด็กไปตามน้องก่อนนะ รอสักครู่นะ” คุณนารินบอกชายหนุ่ม
“ครับคุณน้า” อัสนีนั่งรอสักครู่หญิงสาวก็เดินออกมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง
“มาแล้วเหรอลูก พี่เขามารอนานแล้ว นะ” คุณนารินบอกลูกสาว
“พร้อมแล้วคะ ไปกันเลยไหมคะ “ณดาบอกชายหนุ่มทันที่เมื่อเดินมาถึงโต๊ะที่ทั่งคู่นั่งอยู่
“แม่คะ ณดาไปนะคะ ถึงแล้วจะโทรหานะคะแม่” ณดาเอ่ยบอกผู้เป็นแม่
“ผมลานะครับคุณน้า “อัสนีบอกผู้สูงวัย
“จ๊ะ ขับรถดี ๆ นะ ตาอัส ฝากดูแลน้องด้วยนะ เดินทางปลอดภัยนะลูก” คุ
