CHAPTER 22

1128 Words

Monica's POV "uhmm..uhmm.."nanginginig ang kalamnan ko na nakahiga dito sa publikong hospital,nagdedeliryo na naman,this was the second time had happened to me,hindi ko maibuka ang aking mga mata sa sobrang init ng aking pakiramdam. "sshhh you will be fine..." may naririnig akong mahinang boses,pabulong lamang telling me that it will be fine that I can overcome this situation,malambing na boses na kahit nasusuklam ako ay sa kaibuturan ng puso ko hinahanap hanap ko naman "hmmm Rivano..uhmm.." I was shaking,pero pangalan pa rin niya ang nabanggit ko "I'm here baby, I'm sorry for everything." mahinang dinig ko,marahil dala na rin ng init ng pakiramdam ko at sa isang taon ko na siyang di nakikita ay siya ang nasa gunita ko ngayon. "Ate...Ate..nagdedeliryo ka na naman" nagising ang kamala

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD