Hastane koridorlarında koşuyordu genç kadın, üzerindeki beyaz gecelik yer yer kan olmuş çıplak ayakları, dağınık saçlarıyla bomboş koridorlarda bir o yana bir bu yana koşuyor nefes nefese boş kollarını doldurma telaşıyla adeta yanıp kavruluyordu.
Bebeği yoktu ortada ne odasında ne bebek odasında ne de başka yerde, hastane sanki terk edilmiş gibiydi ne soru soracak biri vardı ne yol gösteren bir işaret. Uzun koridorun sonunda ki o son oda tek umuduydu, belki bebeği oradaydı onu bekliyordu.
Son bir gayretle açtı kapıyı arkası dönük bir adam vardı odada camdan dışarıyı izliyordu. İçi gitti genç kadının oda da ikisinden başka kimse yoktu ve bebeği de ortada görünmüyordu. Etrafa tekrardan bir göz gezdirdi. Bir masa arkasında dolap ve koltuk önünde küçük bir sehpa ve iki koltuk dışında bir şey
