Shaira’s POV
‘‘A-Anak t-tulong…’’ hingi ko ng tulong kay Seffira.
‘‘Mo—’’
Hindi niya pa natatapos bigkasin ang aking pangalan nang bigla na lang naputol ang linya. Mas lalo akong kinabahan dahil baka may masamang nangyayari sa kaniya ngayon. Habang kinakalikot ko ang cellphone ng isa sa mga tauhan, nagulat na lang ako dahil may biglang sumampal sa akin ng napakalakas.
‘‘Ah!’’ daing ko dahil sa sakit nang pagkakasampal sa akin.
‘‘Sino tinawagan mo!’’ sigaw ng leader ng mga nagbabantay sa akin. ‘‘Hoy gumising kayo mga inutil!’’ Pinagtatadyakan niya ang kaniyang mga kasama para magising.
Hindi ko alam kung sino ang may pakana nang pagdukot nito sa akin. Wala naman kasi akong natatandaan na may kaaway ako.
‘‘Sino ba kayo at ano ang kailangan niyo sa akin, huh!’’ sigaw ko sa kanila
