Lirah Got A Gun (Under pleasure book IV)

Chapter 2

Namamaga yong mata ko pero pinilit kong magluto para sa agahan. Naghanda rin ako ng pagkain para dalhin sa school ni Zam mamaya. I remember that during weekends he stayed with his dada's and moma's house,my husband's parent. Hindi ako umalis kahit iyon ang gusto ng katawan ko. Saan naman ako pupunta? Ito ang ang bahay ko at mananatili ako dito.

Sa sobrang dami kong pinagdaanan at training bilang sundalo, sanay na ako sa sakit .Physical, Emotional, mental and spritual torments and tolerance. Not to mention the actual wars and tortures I'd been through .Kaya huwag kayong mag aalala sakin. Gagawin ko ang lahat para bumalik sa dati ang lahat.

Nakarinig ako ng ingay at mabilis na lumipad yong mata ko sa hagdan. Karga karga ni Thunder si Georgia sa kanyang bisig at nagtatawanan sila habang pababa..

Muling tumigil yong mundo ko. This one is on emotional aspect.The hardest. Huminga ako ng malalim. Kinalma ang sarili at muling naghanda ng pagkain.

"What are you still doing here!? "

Liningon ko silang dalawa.Tila napapasong lumayo si Georgia mula sa aking asawa at yumuko sa sahig ng makilala ako.

"It's my house. Let's eat"baliwala kong sagot.

Nilapag ko yong mga plato sa lamesa.

Kumuyom yong kamay ni Thunder at ramdam ko ang iritasyon niya habang nakatingin sa akin. Sulk it. I didn't became a soldier for nothing.

"You're playing with me? "

Hindi ako sumagot at umupo na sa hapag. Nanatili naman sa pagkakayuko si Georgia na tila takot sa akin. I remain calm after what I saw last night. Im giving her the benefit of the doubt. Nawala nga naman ako ng tatlong taon. At walang kaalam alam si Thunder sa tunay kong pagkatao. It's a big mistake not telling him.

But I am an intel.

Akala ko tuluyan na akong nakalaya sa trabaho, pero muling sumiklab ang giyera sa Syria kung saan ilang troupes ko pa ang nakadeploy.The US Navy Elite team, which I was part of once again deployed in Syria's war zone.

Ipinilig ko ang ulo ng muling maalala ang mga nangyari.Ayaw kong maalala dahil baka mabaliw ako gaya ng iba kong kasamahan. The aftermath of any war is not the physical pain. It's the emotional and mental torment. Sa dami ng nasaksihan kong karahasan sa mundo lalo na yong pagkamatay ng kasamahan ko,pakiramdam ko naimune na ako sa sakit.

Muli akong napatingin kay Thunder. And the war of winning my family back, is beyond my control.Hindi pa man ako nagsisimula pakiramdam ko talo na ako.

Naiintindihan ko ang galit ng asawa ko sa akin. Wala siyang alam. Kung sana lang ay hayaan niya akong magpaliwanag.

The suprises were done. Now act professionally Lirah.

"You really want to play a game.. You will regret it. "

Akmang aalis na si Georgia sa harap namin ng masuyo itong hinawakan ng asawa ko. Pinaghila niya ito ng upuan.

"Eat love, Lirah cooked"

Tumingin muna sa akin si Georgia. She look shy, decent and f*****g beautiful. I stared back. Wala akong emosyon pero nanigas yong mga kalamnan ko.

I better behave my self or Thunder will hate me more.

"This is my house, and will be your house soon. Be nice to our guest"ani Thunder na bumaling sa akin.

Hindi sumagot yong babae at umupo sa tabi ng asawa ko. Nakita kong ipinagsandok siya ni Thunder na dati ay ginagawa niya para sa akin.

Gusto kong umiyak pero hindi ko gagawin iyon. Lalo na sa harap ni Georgia.

"Game on Lirah"

He once again look at me with nothing but hate. How could my husband, whom I love so much fall out of love so easily.

The environment tense up.It's pulsating and maddening. Tila ba naghihintay na isa sa amin ay biglang sasabog. Tiniis ko ang sakit sa pagkain. Hindi makatingin sa akin si Georgia.I feel her tense up from time to time. Si Thunder naman todo asikaso dito.

Hanggang sa natapos silang kumain.

Nagmamadaling tumayo si Georgia at nagpaalam kay Thunder na hindi parin tumitingin sa akin.

"I have a call from the hospital"

I remember she is a doctor.

"Ihahatid kita"My husband said abruptly.

"No need.. I -I can manage."aniya na bahagyang gumawi sa direksyon ko.

"Take care okay.I pick you at six"

He said and he kiss her in front of me.Lip locked. With toungue.

I control myself not to pull out my gun under my thighs and put a bullet right through their f*****g heads.Saka na ako masasaktan. Sa ngayon kailangan kong magpigil.

Nahihiyang kumalas si Georgia at muling napatingin sa gawi ko.Atleast she 's still have the decency to acknowledge me.At mas lalo akong natakot. She is not the b***h I thought she is. Mukhang naiipit lang rin siya sa nangyayari.

I can see she can be a good substitute.If I had died in the war, I wont worry for my auxilliary.

Ipinilig ko ang ulo. What I am thinking. No! Hindi mo ugaling sumuko Lirah.You should fight for what's yours.Fighting.Dyan ka magaling hindi ba? Hindi ka nakipaglaban kay Kamatayan para lang hayaan ang pamilya mong mapunta sa iba.

"I will let you stay here, until our divorce complete . Once it ends, I want you out of my life and I don't want to see you again. "

Diretsong sabi niya sa akin pag kaalis ni Georgia.

His words stang.I won't leave here without a fight.

"You look so pathetic.Did that guy dump you ,that's why youre here?"

Tinignan ko siya ng masama. How dare him think of me that way.

"look at your self. You're a mess. Para kang nilaspag ng sampong tao. Are you tired being a b***h so you come back here?"

Tumulo yong luha ko sa sinabi niya. Pero wala iyong epekto sa kanya.Pagkatapos ng ilang taong na

Pagsasama namin iyon pala ang tingin niya sa akin.

"I wont let you hurt anyone in my family again Lirah especially my son. Kung may masasaktan man dito ikaw iyon.Leave or suffer here. Choose. "

"Let me explain"mahinang sabi ko.

Seryoso siyang bumaling sa akin.

"I will tell this straight. Matagal ka ng walang lugar sa mundo namin ni Zam. I dont love you anymore. If you're doing this to whatever purposes you have in mind, f**k off. Dahil wala kang aasahan na kahit ano mula sa amin. "

Napahawak ako sa upuan.Painful. Bakit pagdating sa kanya ang hina hina ko. Hindi ko kayang kontrolin yong emosyon ko.

"Im letting you stay because you are still my wife on the paper. I pull some strings to speed up the process

You are nothing but a mere disruption.I dont want Georgia feeling uncomfortable because of you"

Umalis siya sa harap ko.

How is it a war?It's not even a battle.How can you fight for something that doesn't want to be save? How can you fight for something so unfair?

Nararamdaman ko wala nang kahit anong pagmamahal pa si Thunder sa akin.

How can I fight for them when soon in the future I might leave again?

3