Eve getirdiğinde gitmesini beklerken içeri girmişti. “Demek burada yaşıyorsun.” diyerek etrafa bakınmaya başladı.
Televizyon dolabının üzerindeki fotoğraf çerçevesini görünce eline alıp dikkatlice baktı. İçinde Tanju ile çekildiğimiz fotoğraf vardı. Yüzünde öfke çizgileri dolaşıyordu. Fotoğrafı içinden çıkarıp yırtmaya başladığında, “Hayır.” diyerek eline uzanmıştım.
Yüzüme çevrilen bakışları ölümcüldü. Gözlerimin içine bakarken fotoğrafı parçalara ayırdı. Her yırtışında çıkan sesle ruhumda bir yara açılmıştı.
“Başka var mı?” dediğinde cevap vermek istemiyordum ama kulağımda Leyla'nın abla diyen sesi çınlayınca mutfağa gidip buzdolabının üzerinde magnet olarak yaptırdığım minik kalp şeklindeki fotoğrafları alıp getirdim.
Hepsine tek tek baktı. Alayla, “Bu ne böyle kalpli kalpli çocuk
