Yavuzdan...
Akşamdan beri aklım Maralda.. Apartmanın önünde konuşurkem Marlın gözlerinde gördüğüm şey pişmanlıktan ziyade korku üstüne üstlük kendini mecburiyetim sanmasının verdiği tedirginlik ve üzüntü... Bilse O'nu düşünmeden bir nefes dahi alamadığımı..
Eve girer girmez aradım cevap vermedi defalarca aramama rağmen açmayınca Hilal'i aradım evde olmadığını söyledi korku ve tedirginlikler geçen yarım saat boyunca ne aramalarıma dönüş yaptı ne mesajlarıma cevap verdi... Umarım kendine bir şey yapmaz düşüncesi ile hızla arabama doğru ilerlerken kulağıma dolan sesi ile rahat bir nefes aldım.. Duşta olduğu için cevap verememiş meğerse... Kısa konuşmamızın sonunda merak etme kendine bir şey yapmam deyip kapattı...
Dün yaşananlardan sonra günlerce benden kaçacak biliyorum.. O yüzden Kürş
