จากนั้นบทสนทนาระหว่างฉันกับคุณหมอโฮชิก็เต็มไปด้วยการไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบตามประสาคนเคยรู้จักกัน และแม้ว่าจะมีหลายครั้งที่ทางคุณหมอถามถึงเหตุผลที่ฉันมาถึงที่นี่ แต่เป็นฉันเองที่เลือกจะเลี่ยงตอบความจริงออกไป นอกจากบอกว่าฉันต้องการพาคุณพ่อมาพักผ่อนหาอากาศบริสุทธิ์เพื่อฟื้นฟูร่างกายเท่านั้น และสาเหตุที่เลือกที่นี่ก็เพราะเป็นบ้านของพี่นิดอดีตแม่บ้านของฉันนั่นเอง
ส่วนคุณหมอโฮชิเองแม้ว่าตัวเขาจะพอมองออกว่าหญิงสาวมีเรื่องปิดบังเขาอยู่ แต่ด้วยมารยาทและความสนิทที่ไม่ได้มากไปกว่าอดีตคนไข้นั้นจึงทำให้เขาได้แต่เก็บงำความอยากรู้เอาไว้ แม้ว่าตัวเองจะพอรู้เรื่องราวของหญิงสาวมาบ้างพอควรก็ตาม
“อ่ะ...เกือบลืมไปเลยค่ะ คุณหมอโฮชิต้องการอะไรนะคะพอดีมัวแต่ดีใจที่ได้เจอคุณหมอเลยลืมไปเลย”
ฉันทักเขาขึ้นมาก่อนด้วยเห็นว่าการพูดคุยของเราก็นานพอควรแล้ว และอีกอย่างตอนนี้คุณหมอก็มาด้วยสถานะของลูกค้าโรงแรมฉันจะมัวมานั่ง
