“ไม่เป็นไรเลยครับ แต่ถ้าอยากให้ผมรู้สึกดีช่วยเรียกผมว่าพี่โฮชิได้ไหมครับ”
“หา...!! วะ...ว่าไงนะคะ”
ฉันถึงกับตกใจส่งเสียงออกมาดังลั่นหลังจากไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน
“ผมบอกว่าผมอยากให้คุณลูกจันเรียกผมว่า...พี่...โฮ...ชิ...ครับ” (^-^)
สิ้นคำบอกที่ย้ำออกมาอีกครั้งของผู้ชายตรงหน้าทำให้ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนที่สมองจะรีบสั่งการให้มือรีบโบกปฏิเสธออกไปอย่างไวพร้อมกับปากที่พร่ำปฏิเสธไม่หยุด
“ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้ๆๆ ไม่ได้เลย ดิฉันไม่กล้าจะเรียกท่านแบบนั้นหรอกค่ะ”
และท่าทางลนลานของฉันยิ่งทำให้คนตรงหน้ามองด้วยสายตาเอ็นดู
“ไม่รู้แหละครับ ถือว่านี่คือคำสั่งของท่านประธานอย่างผมแล้วกันนะ เอาเป็นว่าต่อแต่นี้ไปคุณลูกจันต้องเรียกผมว่าพี่โฮชิส่วนผมก็จะเรียกคุณลูกจันว่าลูกจัน โอเคนะครับ” (^_หลายวันต่อมา ~~
วันเวลาของการทำงานในกะดึกของฉันยังคงผ่านพ้นไปเหมือนเฉกเช่นเดิมทุกวัน จะมีก็เพียงแต่บา
