“เดี๋ยวก่อนครับคุณ”
เสียงเรียกกึ่งตะโกนที่ดังมาจากทางด้านหลังของฉันจนทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวเดินต่อหยุดชะงักทันที
“...ค่ะ...?? “
ฉันหันไปด้วยสีหน้าสงสัยด้วยสมองพยายามประมวลผลว่าเป็นคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่า
“ผมเชนนะครับเป็นผู้จัดการของที่นี่...คุณ...เอ่อ...”
และด้วยการแนะนำตัวของผู้ชายมาดเนี้ยบตรงหน้าก็ทำให้ความหวังที่มอดดับลงไปก่อนหน้านี้พลันลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
“สะ...สวัสดีค่ะ...ดิฉันจันทร์เจ้าค่ะ”
ดวงหน้าเนียนใสแย้มยิ้มกว้างด้วยความดีใจอย่างปิดไม่มิด
“ครับคุณจันทร์เจ้ายินดีที่ได้รู้จักนะครับ”
“ค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ” (^-^)
“ก่อนอื่นผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่เมื่อกี้นี้ผมเสียมารยาทฟังการสนทนาระหว่างคุณกับลูกค้าโรงแรมของผมโดยที่ผมไม่ได้เข้าไปช่วยทั้ง ๆ ที่ผมควรจะต้องเข้ามาจัดการให้เร็วที่สุด” (>.สองวันต่อมา...
ณ โรงแรมยามาซูมิ
“สวัสดีค่ะผู้จัดการ ~~” (^-^)
“ผู้จัดกา
