แค้นรักพันสวาท

บทที่ 9 ขอถอดได้ไหม...

น้ำเสียงหวานใสเอ่ยพูดหลังจากที่ตัวเองหยัดตัวลุกขึ้นมานั่งได้แล้ว และแม้ว่าคำพูดของฉันมันจะเต็มไปด้วยความประหม่าและเขินอายก็ตาม แต่ด้วยเหตุเพราะความปรารถนาที่ตัวเองนั้นก็ต้องการไม่แพ้กันกับคนตรงหน้า นั่นจึงทำให้ฉันตัดสินใจที่จะมอบสิ่งสำคัญให้กับคนที่ฉันรักในครั้งนี้ด้วยความเต็มใจ

“ลูกจัน...!!”

เฮียทิศหันมาเรียกชื่อฉันด้วยความตกใจ และถึงแม้ว่าหลังจากที่พูดประโยคนั้นออกไปฉันจะตกใจกับสิ่งที่ตัวเองเอ่ยออกไปก็ตาม แต่เพราะว่าไอ้ความต้องการที่คุกรุ่นอยู่ข้างในดันมีมากกว่านั่นจึงทำให้ฉันไม่นึกเสียใจเลยสักนิดที่ได้พูดมันออกไป

“เรารู้ตัวไหมว่าตัวเองพูดอะไรออกมา” (O_O)

“ระ...รู้ค่ะ” (>///พระอาทิตย์ดวงนี้ของพระจันทร์...” (^-^)

“ลูกจัน...”

สิ้นคำหวานที่มาพร้อมกับความรู้สึกท่วมท้น หัวใจที่ตรงกันอย่างไม่ต้องพิสูจน์เพราะเขานั้นพิสูจน์มานานแล้วว่าเขาจริงใจกับฉันมากแค่ไหนนับตั้งแต่ที่เราเริ่มคบหากันมาหลายปีจนกระทั่งหมั้นหมายกัน เขาก็ไม่เคยฉวยโอกาสกับฉันแม้สักครั้ง

และครั้งนี้ก็เช่นกันเขาที่มีโอกาสจะเอาเปรียบฉันแต่ก็ยังพยายามหักห้ามใจเอาไว้ นั่นจึงทำให้ฉันมั่นใจว่าสิ่งสำคัญที่ฉันตั้งใจจะมอบให้เขาในครั้งนี้มันเป็นสิ่งที่ฉันคิดดีแล้ว

จากนั้น...ร่างบางก็ถูกร่างหนาค่อย ๆ ถาโถมทาบทับร่างกายลงมาอย่างทะนุถนอม ดวงตาคมเข้มที่ประกายแววไปด้วยความเร่าร้อนส่งมาจับจ้องยังใบหน้าเนียนใสที่ยามนี้เขามองมันได้อย่างเต็มดวงตา

“มั่นใจแล้วใช่ไหมคะ”

น้ำเสียงนุ่มทุ้มถามย้ำอีกครั้งแม้ว่าในใจจะโลดแล่นไปตามไฟปรารถนาแล้วก็ตาม แต่เพราะเขานั้นก็ไม่ปรารถนาที่จะทำให้ดวงใจดวงนี้ของเขาต้องบอบช้ำทีหลังเขาจึงต้องถามย้ำมันออกไป

“...ค่ะ...” (^-^)

ก่อนคำตอบที่เขาเองก็ปรารถนาอยู่ลึก ๆ จะถูกส่งออกมาจากร่างที่ยังสั่นเทา และนั่นจึงทำให้ไฟราคะที่คุกรุ่นลุกโหมกระพืออย่างไม่อาจห้ามได้อีกต่อไป

รอยยิ้มอบอุ่นแย้มกว้างขึ้นประทับบนใบหน้าคมเข้ม สายตาที่ถอดมองคนที่เป็นดั่งลมหายใจของตัวเองเต็มไปด้วยความหวานหยาดเยิ้มและความรักที่เปี่ยมล้น ก่อนที่เขาจะบรรจงก้มลงมาจูบเอาความหวานจากริมฝีปากนุ่มนิ่มที่เขาได้ชิมแล้วก็ยิ่งติดใจ

จุ๊บ ~~ จ๊วบ ~~

“อื้อออออ ~~”

เสียงครางกระเส่าตอบรับออกมาจากลำคอหลังจากที่โพรงปากถูกรุกล้ำด้วยลิ้นร้อน ความหอมหวานรัญจวนใจที่คละคลุ้งอยู่ข้างในยามนี้แผ่ซ่านส่งไปยังทั่วร่างให้ตื่นตัว โดยเฉพาะปุ่มเนื้อปุ่มเล็ก ๆ ตรงกลางร่องสาวที่ตอนนี้ออกอาการกระตุกตอดแสดงความยินดีที่ตนเองถูกกระตุ้น

“หวานจังเลยค่ะ...คนดีของเฮีย”

คำหวานเอ่ยหยอกเย้าหลังจากที่เขาถอนริมฝีปากออก ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ บรรจงเลื่อนลมหายใจร้อนย้ายไปยังจุดที่ไวต่อสัมผัสในจุดต่อไป

จุ๊บ...จุ๊บ...จุ๊บ ~~

ริมฝีปากหนาบรรจงจูบซับเอาความหอมจากซอกคอเนียนอย่างแผ่วเบา เขาที่แม้ว่าใจจริงอยากจะงับอยากจะประทับให้เกิดเป็นรอยสีแดงเพื่อแสดงสัญลักษณ์การเป็นเจ้าของให้คนที่ได้เห็นรับรู้ เพียงแต่ว่าด้วยจิตสำนึกที่พึ่งมีต่อเจ้าของร่างเล็กเขาจึงต้องกักเก็บความดิบเถื่อนนี้เอาไว้แม้จะเสียดายอยู่บ้างก็ตาม

“อ่ะ...ฮะ...เฮียทิศ...อื้อออออ ~~”

เสียงครวญครางยังคงดังออกมาจากริมฝีปากเรียวสวยไม่หยุด ความปรารถนาที่แทรกซึมอยู่ในน้ำเสียงยิ่งกระตุ้นให้ความต้องการที่อยู่ข้างในของเจ้าของริมฝีปากร้อนไม่รอช้าที่จะมุ่งหน้ามอบความเสียวซ่านให้จุดไว้ต่อการสัมผัสลำดับต่อไป

“เฮียขอถอดได้ไหมคะ”

คนที่เต็มไปด้วยความปรารถนาเอ่ยถามหลังจากที่เขาเลื่อนใบหน้ามาหยุดยังหน้าอกอวบของคนตัวเล็กที่กำลังสั่นสะท้านจากการถูกสัมผัส เนื่องจากตอนนี้บนร่างสาวมีเพียงเสื้อตัวโคร่งกับบราเซียปกปิดร่างกายเพียงเท่านั้น

หงึก...หงึก...

ใบหน้าเนียนใสที่ตอนนี้กำลังหลับตาปี๋พยักหน้าส่งกลับไปเป็นคำตอบให้กับคนถามทั้งที่แม้ว่าหัวใจข้างในตอนนี้มันจะเต้นโครมครามแทบจะทะลุออกมานอกอก และถึงแม้ว่าในใจลึก ๆ ตัวเองจะรู้สึกประหม่ามากแค่ไหนก็ตาม แต่พอคิดว่าคนที่กำลังอยู่บนร่างเป็นคนที่ตัวเองรักมันจึงทำให้ความรู้สึกเหล่านั้นพอจะทุเลาเบาบางลงได้

สิ้นปฏิกิริยาตอบกลับอันเป็นสัญญาณอนุญาตจากคนตัวเล็กแล้ว เจ้าของร่างโตก็ไม่รอช้าจัดการค่อย ๆ เลิกเสื้อตัวโคร่งที่ปกปิดร่างเนียนออกจนพ้นตัวไป ก่อนที่เขาจะมองไฟหน้าคู่ใจดวงใหญ่ที่ตอนนี้เด้งอวบอิ่มโชว์หราท้าสายตาคมกริบ

“สะ...สวยมากเลยค่ะ เฮือกกกก ~~”

เสียงสั่นกระเส่าถูกส่งออกมาจากริมฝีปากที่สั่นระริก เขาที่ไม่คิดว่าหญิงสาวจะซ่อนรูปได้ขนาดนี้ถึงกับอดไม่ไหวต้องเอ่ยปากชมพร้อมกับลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ

ส่วนคนฟังอย่างเจ้าของไฟหน้าดวงใหญ่ก็ได้แต่หลับตาปี๋หน้าร้อนผ่าว เพราะตั้งแต่เป็นสาวเต็มตัวตนเองก็ไม่เคยต้องมาเปิดเผยเรือนร่างให้ใครได้เชยชมระยะประชันชิดขนาดนี้ และด้วยความประหม่าที่เกิดขึ้นก็ทำให้มือบางที่กำผ้าปูที่นอนแน่นตั้งแต่แรกยิ่งขยำจนร่างเกร็งไปทั้งร่าง

“ขอเฮียดูให้เต็มตาหน่อยได้ไหมคะ”

คนตัวโตเอ่ยปากขออนุญาตฉันอีกครั้ง

หงึก...หงึก...

ส่วนฉันก็ทำให้เพียงแค่พยักหน้าอนุญาตให้กับเขา

จากนั้น...มือหนาก็ได้ทำหน้าที่อย่างรวดเร็วตรงสอดเข้ามาใต้หลังนวลเนียนก่อนจะปลดตะขอบราเซียได้ด้วยมือเดียวพร้อมกับจับมันออกไปให้พ้นร่างบางอย่างรวดเร็ว

“อ่ะ...!!”

“ฮะ...เฮียทำลูกจันเจ็บหรือเปล่าคะ”

เขาถามด้วยน้ำเสียงร้อนรนหลังจากได้ยินเสียงร้องจากฉัน ก่อนที่ฉันจะรีบตอบเขากลับไปเพราะไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด

“ปะ...เปล่าค่ะ”

“ถ้าเฮียทำให้ลูกจันเจ็บ หรือลูกจันอยากจะให้เฮียหยุดบอกเฮียได้ตลอดเลยนะคะ...รู้ไหม...”

การแสดงออกถึงความเป็นห่วงและการแสดงว่าเขาไม่ต้องการจะเอาเปรียบฉันยังคงส่งมาจากคนที่อยู่บนร่างตลอดเวลา และด้วยการกระทำของเขาที่ดูใส่ใจอย่างไม่มีการเสแสร้งเสมอมากลับยิ่งทำให้ฉันคลายความกังวลที่มีและพร้อมที่จะให้ทุกอย่างมันดำเนินต่อไปด้วยความเต็มใจ

“ค่ะ” (^-^)