รุ่งเช้า ~~
ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นเนื่องจากได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ และแม้ว่าเช้านี้ฉันจะทำได้แค่ช่วยพี่นิดหยิบจับข้าวของเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้เท่านั้นเพราะว่าฉันต้องไปทำงานตามเวลาปกติแล้ว
“ลูกจันไปทำงานก่อนนะคะพี่นิด”
“ค่ะ...เดินทางดี ๆ นะคะ ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะคุณลูกจัน”
เสียงหวานเจื้อยแจ้วเช่นเคย ส่วนคู่สนทนาก็เอ่ยอวยพรเหมือนที่ทำเช่นทุกครั้ง
กระทั่งเมื่อฉันเดินทางถึงที่ทำงานทุกอย่างก็ยังคงดำเนินไปเหมือนอย่างที่มันควรจะเป็น นอกเสียจากความรู้สึกบางอย่างที่ฉันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่แผ่ซ่านออกมาจากคนด้านข้างของฉันที่วันนี้เราได้เข้างานร่วมกันหลังจากที่ไม่ได้ร่วมงานกันมานานเกือบเดือน
“สวัสดีค่ะพี่จินดา”
ฉันยกมือไหว้คนที่นั่งอยู่ด้านข้าง โดยที่คนด้านข้างได้แค่เหลือบตามองมาที่ฉันเท่านั้น
‘เป็นอะไรของพี่เขานะไม่สบายหรือเปล่า’
ฉันอดสงสัยไม่ได้ถึงแม้จะรู้สึกได้ว่าพี่จินดาดูเหมือนว่าจะ
