Cracked Gear รอยร้าวใต้เกียร์

ทวงคืนกรรมสิทธิ์NC+]

ภายในห้องพักที่เคยมืดสลัว บัดนี้กลับร้อนระอุด้วยกระแสอารมณ์ที่คณินเป็นคนจุดขึ้นมา ร่างหนาที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามขยับขับเคลื่อนไปตามสัญชาตญาณความโหยหาที่อัดอั้นมานานนับเดือน คณินก้มลงไปจูบซับซอกคอขาวเนียนีดครั้ง สูดดมกลิ่นหอมหวานเหมือนแคนดี้จากตัวเธออย่างลุ่มหลงและคิดถึง มือหนาข้างที่ว่างไม่อยู่เฉยอีกต่อไป บีบเคล้นเต้าตึงจมมือจนเนื้อนิ่มล้นทะลักตามง่ามนิ้ว ปลายนิ้วของเขาไล้วนรอบปานสีชมพูระเรื่ออย่างยั่วยวน ก่อนที่เขาจะใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียไปรอบๆฐานอย่างช้าๆ จนเธอแอ่นอกรับสัมผัสอย่างห้ามไม่อยู่

“หอม... มึงยังหอมเหมือนเดิมเลย...” คณินพึมพำเสียงพร่า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหิวโหยราวกับสัตว์ป่าที่กำลังขย้ำเหยื่อ เขาดูดดึงตุ่มไตปลายยอดสีหวานอย่างมูมมาม ปล่อยให้เสียงดูดดึงดังเคล้ากับเสียงครางแผ่วเบาที่หลุดรอดจาดลำคอของเธอ เสียงที่แม้จะพยายามเก็บกดไว้ แต่ก็ยังเล็ดลอดออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้

“อ๊ะ! อื้ออออ”

ยาหยีถึงกับสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับแอ่นอกรับอย่างอัตโนมัติและคุ้นเคย เสียงครางหวานของเธอเปรียบเสมือนดนตรีเร้าอารมณ์ชั้นเลิศในโสตประสาทของคณิน ร่างกายที่สั่นระริกและตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างไม่อาจควบคุมได้ ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าเธอยังคงเป็นของเขา หยาดน้ำตาที่เอ่อคลอในดวงตาคู่สวยนั้นไม่ได้บ่งบอกถึงความเจ็บปวด หากแต่เป็นห้วงอารมณ์ที่ถูกเขาปลุกปั่นจนถึงขีดสุด

ลมหายใจของยาหยีหอบหนักขึ้นมันยิ่งตอกย้ำว่าเธอกำลังจมดิ่งสู่ห้วงแห่งความปรารถนาที่เขาบรรจงสร้างขึ้นเพื่อย้ำเตือนเธอ คณินเงยหน้าขึ้นจากเนินอก ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่พร่าเลือนของเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหิวโหยและพึงพอใจอย่างที่สุด เขาเอื้อมมือไปเกลี่ยนน้ำตาที่กำลังไหลรินลงมาอย่างแผ่วเบา

“มึงไม่ต้องพยายามเก็บความรู้สึกไว้หรอกหยี... เพราะกูรู้ดีว่ามึงคุ้นเคยกับกูแค่ไหน”

เขาเลื่อนตัวขึ้นเสมอ พึมพำชิดริมฝีปากเพียงครู่ก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาบดเบียดริมฝีปากบางนั่นอย่างรวดเร็วและรุนแรงตามแรงอารมณ์ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากอย่างไม่รอการเชื้อเชิญ กวาดต้อนความหอมหวานและดูดดึงพัวพันลิ้นเล็กอยู่ในปากอย่างไม่ลดละ เสียงจูบที่ดูดดื่มดังไปทั่วห้องเคล้ากับเสียงครางที่หลุดรอดจากลำคอระหง คณินกัดเม้มริมฝีปากล่างของยาหยีอย่างแรง

ในขณะที่ริมฝีปากปรนเปรอความดูดดื่มราวกับจะสูบวิญญาณของเธอออกไป มือหนาของคณินก็บีบเคล้นทรวงอกอย่างหนักมือก่อนจะเลื่อนลูบลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ไปหยุดที่จุดกึ่งกลางลำตัวที่อ่อนนุ่ม ปลายนิ้วสัมผัสกับกลีบกุหลายที่กำลังเปียกชุ่มและเต้นระริกอย่างช้าๆ เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนและความชื้นที่ตอบรับสัมผัสของเขา คนใต้ร่างถึงกับเบียดสะโพกเข้าหาปลายนิ้วนั้นอย่างลืมตัว

“อ๊า..”

“อา... หยี... มึงจำได้ใช่ไหมว่าต้องรับกูยังไง” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า สอดนิ้วโป้งเข้าไปคลึงเม็ดกุหลาบที่บวมเปล่งอย่างช้าๆ จังหวะการคลึงที่เนิบนาบแต่หนักแน่นส่งผลให้ร่างกายของเธอกระตุกถี่

“อื้อ...” เสียงครางอื้ออึงในลำคอพร้อมกับมือที่จิกกำผ้าปูเอาไว้แน่น มันคือภาพที่สวยงามที่สุดสำหรับคณิน และสีหน้าที่ปรือปรอยพร้อมกับเผยอริมฝีปากหอบเอาอากาศหายใจนั้นสลับกับเสียงครางรับจังหวะบดคลึงของเขา มันคือเชื้อเพลิงชั้นดีที่โหมกระหน่ำไฟในกายของคณินให้ลุกโชนกว่าเดิมจนแทบทนไม่ไหว

“อ่า... หยี... มึงแฉะขนาดนี้เลยเหรอ...” คณินคำรามเสียงต่ำพร่าข้างใบหูที่ขึ้นสีจัด เขาจงใจงับติ่งหูเธอเบาๆ ก่อนจะลากลิ้นร้อนลงมาตามซอกคอระหง “มึงสั่นไปหมดแล้ว... คิดถึงกูขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เขาผละใบหน้าออกมาเล็กน้อยเพื่อจ้องมองใบหน้าหวานที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านเพราะน้ำมือของเขา มองใบหน้านั้นที่กำลังตกลงเป็นของเขาอีกครั้ง ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์ มืออีกข้างละปล่อยจากการกดข้อมือเธอไว้เหนือหัว คว้าหมับเข้าที่สะโพกมนของเธอแล้วยกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ร่องรอยความสาวปะทะกับหน้าขาที่ดึงเปรี๊ยะของเขา แรงบดเบียดนั่นทำให้ยาหยีสะดุ้งครางเสียงลั่นออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

“มองหน้ากูหยี...” เขาสั่งเสียงเข้มแต่สั่นพร่า “มองดูว่าตอนนี้ใครเป็นคนทำให้มึงเสียวจนจะขาดใจแบบนี้”

“ค..คณิน! อ๊า... ฉัน... ไม่ไหวแล้ว...”

“หึ... งั้นเหรอ?... จำชื่อผัวตัวเองได้แล้วสินะ” ปลายนิ้วที่คลึงนั้นเร่งจังหวะเร็วและหนักหน่วงขึ้น แรงบดบี้ของนิ้วโป้งบนปุ่มกระสันทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว เสียงเฉอะแฉะจากน้ำหล่อลื่นที่เปียกชุ่มดังระงมบ่งบอกถึงความรุ่มร้อนที่กำลังจะถึงขีดสุด สะโพกมนบดเบียดร่อนกายเข้าหาปลายนิ้วของเขา ภาพนั้นทำให้เขาปวดหนึบไปหมด ยิ่งแรงตอดขมิบที่เต้นตุบๆอยู่ตรงปลายนิ้วโป้งยิ่งทำให้เขาถึงกับกัดกรามแน่น

“อ่า... เก่งมาก... เมียกู”

เขาพึมพำเสียงพร่า มือยังคงคลึงวนอยู่ที่เดิมแค่ลดจังหวะลง มันคือการทรมานที่แสนหวานทำให้สะโพกมนบดเบียดเข้าหาอย่างหนัก รอยยิ้มกรุ่มกริ่มผุดขึ้นบนใบหน้าคมคายของคณิน เขามองลงไปยังปุ่มกระสันที่บวมเปล่งและสะโพกที่ร่อนเข้าหาเขานั้น ก่อนจะหยุดการกระทำทุกอย่างลง ปล่อยให้เธออารมณ์ค้างเติ้งอยู่กลางอากาศอย่างขัดใจ นี่เป็นบทลงโทษของคนปากแข็ง...และเขากำลังจะลงโทษเธอให้จำ!

“มึงเก่ง... ที่ทำให้กูแข็งจนจะระเบิดอยู่แล้ว... คราวนี้ถึงตรากูแล้ว” เขาก้มลงไปกระซิบชิดริมฝีปาก จ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มปรือปรอยนั้น

“ฮื้อ...” เธอหอบหายใจหนักหน่วงด้วยอารมณ์ที่ยังคงคลั่งค้างไม่ได้ถึงฝั่งฝันอย่างใจ รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

เขามองสำรวจเรือนร่างเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ลุกโชน มือข้างหนึ่งเชยคางเธอขึ้นให้สบตากับเขา ปลายนิ้วโป้งบดคลึงริมฝีปากล่างที่สั่นระริกนั้นจงใจคลึงวนไปมา เป่าลมหายใจร้อนรดริมฝีปากอย่างยั่วเย้า

“เรียกกูสิ... แล้วกูจะทำตามใจมึง...” เขากระซิบเสียงพร่าแทบจะทนไม่ไหวไม่ต่างจากเธอ แต่เขาต้องการให้เธอเรียกร้องหาเขา เรียกร้องหาคนที่เธอต้องการ... วินาทีนั้นยาหยีที่แทบไม่เหลือสติ มีเพียงแรงอารมณ์ที่ยังไม่ถูกปลดปล่อยและความทรมาน เธอพูดออกมาอย่างไม่ต้องคิดด้วยซ้ำตามความคุ้นชิน

“คณิน...”

“ดี... ดีมาก... เมียกู”

คณินคว้าสะโพกของยาหยีมาจับไว้มั่นจัดแจงท่าทางที่เขาจะเข้าไปได้ถนัดๆ จับคว้าแก่นกายไซด์ใหญ่เกินมาตรฐานที่แข็งขืนจนปวดหนึบพร้อมเมือกใสๆที่ซึมอยู่บริเวณปลาย คณินไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียวจับจ่อส่วนหัวกดเสียดสีกับปุ่มกระสันจนเธอกระตุก ก่อนจะออกแรงกระแทกแก่นกายของเขาเข้าไปในช่องทางรักของเธออย่างช้าๆ ชนิดที่ว่าไม่รีบร้อนแต่เน้นความลึก

“อ๊า!!”

แรงกระแทกเพียงน้อยนิดทำให้เธอร้องครางออกมาด้วยความกระสัน ร่างกายของเธอแอ่นโค้งขึ้นทันทีที่แก่นกายของเขาทะลวงเข้าไปจนสุด

“อืมม...” คณินครางต่ำอย่างพึงพอใจเมื่อช่องทางรักของเธอบีบรัดแก่นกายของเขาจนรู้สึกเจ็บหน่วงไปทั่วทั้งช่องท้อง เขาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง ปล่อยให้ร่างกายของเธอได้ปรับตัวเข้ากับความคับแน่น มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างอ่อนโยนราวกับกำลังปลอบประโลม

“เป็นไง... เมียกู... ของผัวคับดีไหม?” เขาถามเสียงแหบพร่า พลางกัดเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ และเริ่มขยับสะโพกช้าๆ เน้นจังหวะที่เนิบนาบแต่หนักหน่วงจนเกิดเสียงหนักแน่น เข้าลึกจนแทบทะลุหนังช่องท้อง ยาหยีถึงกับสะดุ้งทุกครั้งที่เขาเน้น

“อ๊า!” เสียงครางหวานดังขึ้นอย่างหน้าไม่อาย เงยหน้าหอบหายใจหนักด้วยความเสียวซ่าน เธอเริ่มขยับสะโพกเข้าหาตอบรับตามจังหวะของเขาอย่างไม่รู้ตัว

“อ่า... ยาหยี... แรงอีก” คณินกระซิบอีกครั้ง ร่างกายที่เคยอ่อนปวกเปียกของเธอบัดนี้เริ่มตอบสนองต่อแรงกระแทกของเขาอย่างเต็มที่ เสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆ เคล้ากับเสียงครางของเธอและเสียงหอบหายใจของคณินดังทั่วห้อง

“อ่า... สุดยอดเหมือนเดิมเลยหยี”

คณินพึมพำเสียงพร่าชิดใบหูหอมกรุ่น มือหนาข้างหนึ่งจิกเกร็งลงบนที่นอนจนยับย่น ส่วนอีกข้างสอดประสานเข้ากับมือเล็กของยาหยีแล้วกดลงกับเตียงแน่น บังคับให้เธอรับรู้ถึงตัวตนของเขาที่กำลังรุกรานเธออย่างเอาแต่ใจ เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นและหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ