Pia's POV
Halos hirap akong huminga ng makita ko si Bryan. Anglaki ng mga hakbang niya palapit sa akin, naalarma ako. Dali akong tumayo.
Hinarangan ko siya. "B-bryan..." He push me aside.
"Ito ba?! Ito ba ang pagpupuyatan mo buong magdamag?!" Dumadagundong ang boses niya sa buong silid na parang kulog. "Nang dahil sa mukhang yan magpupuyat ka!?" Dinuro niya ang paintings na parang buhay ito at mapanuksong tumingin. "Hah!?" Sinipa niya ng malakas ang easel stand na pinatungan ko ng canvas. Nahulog ang canvas. At nagulat ako. "Sumagot ka!?" Mas nagulat ako ng galit niya akong binulyawan. Lumukso bigla ang balikat ko. Nanginginig ang kalamnan ko. Hindi ako makagalaw para na naman akong napako sa aking tinatayuan. Ang boses ko ay parang hinarangan sa aking lalamunan at ayaw nitong lumabas
