รินปากสั่นระริก ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง พยายามกั้นเสียงสุดแรงไม่ให้ร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอทำใจเดินออกมาด้วยความอับอาย และเดินเข้าไปในห้องน้ำหญิงอีกรอบ รินล้างหน้าล้างตาของตัวเองและร้องไห้ เธอร้องไห้อย่างน่าสมเพชจนตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน แต่เธอก็ไม่สนอะไรทั้งนั้นแล้ว
แทนที่นั่งรออยู่นานยังไม่เห็นรินเดินออกมาเสียที นี่ก็ถึงเวลาแล้วด้วย เขาตัดสินใจคว้าของของเธอและเดินไปตามเธอที่ห้องน้ำ สวนกับรามที่เดินออกมาตรงบริเวณทางเดิน รามตาขุ่นขวางมองแทน แต่แทนเพียงแต่ปรายตามองไม่สนใจ รินเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพเปียกโชก ดูไม่ได้ หน้าแดงไปหมด แทนเห็นแล้วตกใจถลาตัวเข้าไปหาหญิงสาวทันที
“ริน เกิดอะไรขึ้น” รินส่ายหน้าไม่ยอมพูดอะไร น้ำตาก็ไหลออกมาอีก แทนเป็นห่วงรินมากในตอนนี้
“กลับกันดีกว่านะครับ” แทนบอกแล้วประคองตัวรินที่อ่อนแรงไว้ รินพยักหน้ารัว ๆ อยากหนีไปไกล ๆ
แทนประคองรินเดินออกมาได้นิดเดียว รินก
