ไนต์คลับ
รามกระดกแก้วกรอกเหล้าเข้าลำคอไม่ยั้งตั้งแต่มาถึง ข้างกายไม่ได้มีสาว ๆ อย่างเคย ใบหน้าบูดบึ้งติดไปทางโกรธเกรี้ยวอย่างหนัก ใครเห็นเข้าก็ไม่กล้าย่างกรายเข้ามาทัก ทั้งที่ปกติเขาเป็นหนุ่มสังคมและฮอตในหมู่สาว ๆ นักท่องราตรีเลยก็ว่าได้
“เฮ้ย! ไอ้เสือ ไปไงมาไงวะ” เสียงร้องทักของใครบางคน ทำให้รามละความสนใจไปจากแก้วเหล้า เขาเพียงตวัดสายตาไปมองเท่านั้น ไม่มีคำพูดใดหลุดจากปาก แล้วก็หันกลับไปสนใจแก้วเหล้าเหมือนเดิม
“หยิ่ง ฉิบหาย” ทิวต่อว่ารามขำๆ อย่างไม่ใส่ใจกับปฏิกิริยากวนตีนของเพื่อนรักเพื่อนชัง
“เป็นส้นตีนไรวะวันนี้ มาถึงก็ฟาดเอาๆ แล้วแดกแต่เหล้าแพง ๆ ทั้งนั้น ไอ้เวรเอ๊ย ขาดทุนหมดแล้ว” ทิวหยิบขวดเหล้าที่พร่องลงไปแล้วครึ่งขวดของรามขึ้นมาดูแล้วส่ายหน้าเอือมระอา
“เสือก” รามพูดออกมาเบา ๆ แต่ทิวที่หูดีก็ยังคงได้ยิน เขาหัวเราะออกมา
“นอกจากไม่ช่วยกูดูร้านแล้ว มึงยังมาผลาญเหล้าแถมด่ากูอีก เวร
