หลังเลิกเรียน
“ตัวนี้ก็สวยนะ” เหมยยกชุดขึ้นมาทาบกับลำตัวของริน
“กูว่าอันนี้สวยกว่านะ” มีนาชูชุดที่เลือกไว้ขึ้นสูงให้เพื่อนเห็น
“เฮ้ย แต่อันนี้ก็ดีนะมึง” เหมยหันไปยกอีกชุดที่เธอไว้ในมืออีกข้างหนึ่งให้มีนาดู
รินได้แต่ยืนนิ่งเป็นหุ่น เพื่อนลากไปทางไหนก็เดินตามไป ไม่มีปากมีเสียง โดนทาบชุดเข้ากับตัวมาเป็นสิบๆ ชุด แต่ก็ยังเลือกกันไม่ได้สักที
รามกับกฤตนั่งรออยู่ตรงโซฟารับแขกภายในร้าน ตอนแรกก็มองดูสาวๆ เลือกชุดอย่างเพลิดเพลิน แต่ก็เลือกนานเกินจนพวกเขาจะหลับกันอยู่แล้ว
“คิดถูกคิดผิดวะที่ตามมาด้วยเนี่ย กูจะหลับอยู่ละ เลือกไม่ได้สักที” กฤตบ่นกระปอดกระแปด หยิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมแก้เซ็ง
“เออ” รามตอบแบบไม่ใส่ใจ มือของเขาเลื่อนโทรศัพท์ไปเรื่อย ๆ พิจารณาผู้ชายหลากหลายคนที่อยู่ในนั้นก่อนจะสะดุดที่คนคนหนึ่ง
ใบหน้าตึงเครียด แผ่รังสีอำมหิตจนกฤตมองอย่างหวาด ๆ แววตาที่อ่อนลงเล็กน้อยจ้องมองรินอย่า
