รามกดร่างรินแนบกับเตียง ก้มลงซุกไซร้ไม่สนใจแรงดีดดิ้นที่พยายามทั้งเข่าทั้งหมัดศอกเตะใส่เขา เพราะยังไงแรงของรินก็สู้ไม่ได้
เขาใช้หน้าขาดันสองขาของรินให้อ้ากว้างแล้วแทรกตัวเข้าคั่นกลางใส่ตัวเองดันขาของหญิงสาวเอาไว้ รามอาศัยความชำนาญเล้าโลมเธอจนรินเริ่มคล้อยตามและตอบสนองมากขึ้น
แต่เสียงสะอื้นยังให้ได้ยินอยู่ไม่ห่าง รามไม่สนใจ เขาโมโห และไม่พอใจที่รินคิดจะหนีห่างเขา
ริมฝีปากหยักจูบซับน้ำตาคนร้องไห้แล้วเพิ่มความรุนแรงของการขบเม้มทุกจุดที่ลากไล้ริมฝีปากผ่านจนผิวเนียนเกิดเป็นรอยแดงระเรื่อ
เสียงครางหวานจากรินดังให้รามได้ยินเป็นระยะ ท่าทีขัดขืนอ่อนลงแล้ว แต่ความกรุ่นโกรธในใจของชายหนุ่มยังไม่ทุเลาลงเลยแม้แต่น้อย
“ราม จะทำอะไร...”
รามละตัวจากการมอมเมารินด้วยจูบ หันมาปลดเสื้อผ้าของเพื่อนสาวทีละตัวจนหมด เผยให้เห็นเรือนร่างงดงามที่เขาฉกชิงความหอมหวานจากมันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แล้วก้มลงกัดที
