“อึก ราม เราเจ็บ”
“เจ็บก็ทน กูทำโทษมึงอยู่ริน ไม่ได้ทำรัก อยู่นิ่งๆ”
ลงโทษ...
ลงโทษเธอเหมือนทาสกามในละครเนี่ยน่ะเหรอ
ในสายตาแก ฉันเป็นอะไรกันแน่วะ
รินร้องครางตามความจุกเจ็บในท้องที่มากเรื่อย ๆ จนเสียงเริ่มดังมากขึ้น ที่ไม่รู้ว่าไปสะกิดต่อมรำคาญหรือต่อมประสาทใดของรามร่างสูงถึงยอมละมือจากเอวคอดที่เขาจงใจจับล็อกเพื่อดึงตัวเธอสวนแรงกระแทกของเขาแล้วมาปิดปากของรินไว้แทน
แต่เพราะแรงที่ต่างกัน แค่การปิดปากที่รามคิดว่าตัวเองทำเบา ๆ นั้นกลับแรงจนรินเริ่มหายใจไม่ออก เธอพยายามทุบและส่งสัญญาณทุกอย่างแล้วแต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อลมหายใจใกล้หมดเต็มที สัญชาตญาณสุดท้ายก็สั่งให้เธอทำให้สิ่งที่รินรู้ดีว่าต้องเสียใจภายหลัง
งับ!
“โอ๊ย! ริน!! จะดื้อทำไมวะ!”
รามร้องออกมาและผละมือออกจากปากของรินเมื่อโดนฟันคมของหญิงกัดเข้าแรงจนมือเป็นรอยฟัน ไม่พอโลหิตสีแดงยังไหลซิบ ๆ ให้เห็นอีก
“อึก ก็มันเจ็บ มึงไม่เ
