(ไม่ได้! ต้องวันนี้เท่านั้น)
“เพราะ?” รินถาม
(เพราะต้องวันนี้เท่านั้นไง อย่าถามมาก ถ้าอยากให้กูเชื่อว่ามึงไม่มีอะไรปิดกู ก็รีบมา แค่นี้นะ บาย)
มีนาตัดสายทิ้งไม่ให้เธอได้ถามอะไรอีก รินก้มมองสภาพตัวเองแล้วนึกสมเพชตนเองในใจ ด้วยทั้งตัวมีแต่รอยที่รามฝากไว้ จะให้ไปเดินร่อนโชว์คนมันก็ไม่ใช่เรื่อง
ก็ใช่สิ...คนใจร้ายนั่นจงใจให้ทำแบบนี้เพื่อไม่ให้เธอออกไปไหนได้อยู่แล้วนี่!
ความลับก็ต้องปิด
ตัวเองก็ต้องรักษา แล้วคนแบบนั้นไม่คิดจะสนใจเธอด้วยซ้ำ...
รินสกัดกั้นอารมณ์แล้วลุกขึ้นหยิบเครื่องสำอางเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำล้างเนื้อตัวให้สะอาดหยิบเสื้อแขนยาว ถุงน่องสีเนื้อและกระโปรงเอวสูงตามแฟชั่นมาใส่ โดยไม่ลืมโบกรองพื้นและคอลซิลเลอร์รอยรักมากมายที่รามทำเอาไว้ ส่วนที่ใช้เส้นผมหรืออื่น ๆ ปิดได้เธอทาแค่บาง ๆ ทว่ารอยช้ำแดงที่กรอบหน้าตอนโดนบีบไม่ได้จางหายไปง่ายๆ...
ในวันนั้นรินเลยต้องแต่งหน้าหนากว
