รินและแทนเดินมาหยุดอยู่ตรงด้านโรงหนัง แทนหยิบตั๋วขึ้นมาดูเวลา ก็เห็นว่าต้องรออีกราว ๆ ครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้
“เกือบครึ่งชั่วโมงน่ะครับ กว่าหนังจะเริ่ม” แทนบอก รินพยักหน้ารับรู้ เธอเองก็ไม่รู้จะชวนเขาคุยยังไงดี
“เราไปนั่งรอสั่งของว่างทานเล่นในร้านใกล้ ๆ นี้ดีไหม” แทนเอ่ยชวน
“อย่าดีกว่าค่ะ อีกแค่แป๊บเดียวเอง” รินปฏิเสธอย่างเกรงใจ
“งั้นเราไปนั่งโซนนั้นกันดีกว่า” แทนชี้ไปที่มุมหนึ่ง ซึ่งเป็นโซฟาที่ให้ลูกค้านั่งรอ
“ก็ดีค่ะ” รินพยักหน้า แล้วเคลื่อนย้ายไปนั่งยังจุดนั้น
“พี่แทนคะ รินฝากของไว้แป๊บหนึ่งได้ไหมคะ เดี๋ยวรินขอไปเข้าห้องน้ำก่อน” รินยิ้มแหย ๆ ไม่ค่อยกล้าขอเขาสักเท่าไหร่ แต่มันต้องเข้าจริง ๆ
“ได้สิครับ เดี๋ยวพี่รออยู่ตรงนี้นะ” แทนหัวเราะขำ ๆ กับท่าทางของเธอ เขาส่งยิ้มละมุนให้ รินฉีกยิ้มหวานกลับแก้เก้อ แล้วหันหลังเดินออกไป
รามที่ลอบมองอยู่นานเห็นรินปลีกตัวออกมาจากไอ้เวรนั่น ก
