“อย่า อ่ะ อย่า มันสกปรก” มือบางพยายามดันศีรษะของคนขี้แกล้งออกแต่ก็โดนคนเจ้าเล่ห์จับมือล็อกเอาไว้ไม่ให้ดันตัวเองออก
“อึก หยุด ฮื่ออ”
ชายหนุ่มยอมละออกตามคำขอ มือแกร่งปล่อยข้อมือบางให้เป็นอิสระพลางปลดกางเกงตนเองลงเผยให้เห็นท่อนลำหนาที่ขยายตัวเต็มที่ แล้วขยับตัวมาคร่อมทับเหนือร่างเพรียว ให้รินได้เห็นรามน้อยของตัวเองเต็มตา
รินหันไปเปิดน้ำใส่อ่าง แล้วนอนลงทั้ง ๆ ที่น้ำยังไม่เต็ม เรียวขาสวยอ้ากว้างเชิญชวนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ดวงตากลมช้อนมองออดอ้อน โดยที่รามก็ตามไปสนองความต้องการนั้นอย่างเร็วรี่
“อื้ออ อ่ะ อ๊ะ ฮื่อ” รินใกล้จะสิ้นสติแต่ส่วนปลายที่สอดใส่ก็ทำเธอหวีดร้องด้วยความสุขสม เธอไม่เพียงอยากได้ตัวตนแข็งขืนนั้น แต่กลับยังอยากให้รามย่ำยีเธอให้สุดแรง
ตอนนี้...เธอไม่ต้องการสิ่งใดนอกจากอ้อมกอดของเขา แค่ของรามคนเดียว
“อ๊ะ มัน อึก”
ในท้องน้อยหมุนมวน ราวกับมีคลื่นพายุพร้อมพังทำนบในกายเ
