Nang makaupo na kami sa loob ng aming pribado at glass-walled VIP table na nakadungaw sa madilim ngunit magandang tanawin ng paligid, dahan-dahan kong ibinaba ang aking Chanel bag sa lamesa. Isang waiter ang maingat na naglapag ng aming imported na alak at pagkain bago mabilis na umalis nang maramdaman ang bigat ng atmospera sa pagitan naming dalawa.
Humarap ako kay Vittorio, ang aking mga siko ay ipinatong ko sa lamesa, at tinitigan ko siya gamit ang aking matitigas at hindi madaling manipulahin na mga mata.
"I am going to marry you, Vittorio," diretsahan kong panimula, walang kaunting preno o takot sa aking boses.
Napatigil si Vittorio sa pag-ikot ng kaniyang whisky. Ang kaniyang madidilim na mga mata ay dahan-dahang sumalubong sa akin, may dalang matinding interes.
“Talaga, piccola
