Episode 17

439 Words
Trcia Mae POV   Nagising ako sa tama ng liwanag na sumilip sa bintana ng aking kwarto  na tumatama sa akin mga mata   Napatingin ako sa orasan na nasa aking tabi , pagkakakita ko naglaki ang mata bakit ndi nila ako ginising , alas  diyes na ng umaga , ang pasok ko ngayon araw na ito ay als syete ng umaga   Ala late na ako niyan sa paaralan Tatayo na sana ako ng bgilang bumukas ang pinto ng aking kwarto at si yaya corazon na may dalang almusal ko, agad ko sinabi dito na bakit ndi nito ginising , tuloy late ako sabi ko dito habang nakalabi pa “ paano kita gigising ineng , nilalagnat ka kaninang madaling araw, at angdedeliryu ka, kakababa lang ng lagnat mo, napagod kami ng ama mo sa iyo kagabi, sabi ko na nga ba sayo diba huwag na huwag ka magpapabsa sa ulan kasi mabilis ka kapitan ng sakit, alang alala ang ama ko kagabi at idagdag pa na_____” sabi nito at bigla itong natigilan   May ginawaba ako kagabi , may nasabi ba ako kagabi   “at ano yaya “ sabi ko dito at nakakunot noo sa kanya Feeling ko may sinabi ako or nagawa ako ano kaya yun, ssiguradong ndi sasabihin ni yaya sa akin   “at ano nga ya” sabi ko dito kasabay ng paglalambing ng aking boses, alam ko pag nilambong ko ito , bibigay ito, pero wala pa rin akong nakuwang sagot dito, ndi epektibo ang aking ginawa , kaya nagpalabi ulit ako at nagpacute sa kanya, wala pa dn epekto   Malalaman ko din iyon, At agad nitong iniba ang aming pinag uusapan” tumawag na ako sa paaralan nyo para sabihin ndi ka makakapasok” sabi nito sa akin habang binaba nito ang aking almusal sa aking kandungan   At nga pla kanina ring ng ring ang phone mo  at sinagot ko na , sabi nito sa akin, na agad ko kinatingin dito   “sino ‘ya?” tanong ko dito, ngumiti ito sabay sabing “ sino pa nga ba, si ford” sabi nito sa akin, “tinatanong kong sabay daw ba kayo papasok” sabi nito “ sinabi ko ndi ka makakapasok dahil nagkasakit ka, ayun nag-aalala kaya kninag bago yun pumasok sa paaralan dumaan dito para tignan ka nya pero ang sarap ng tulog mo, kaya ndi ka niya ginising at sinabi ko din na kulang ka sa tulog at nagdidiliryo ka kagabi” sabi nito sa akin  habang nakangiti ito   Masaya ako dahil nag-aalala ito pero alam kong hanggang doon lang yun, dahil ang pag-aalala ay malayo sa pagmamahal Ang awa ay ndi pag-ibig  
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD