Episode 15

419 Words
Trcia Mae POV   Parang sasabog ang aking puso sa sakit, kaya para mapigilan ko ang aking pagluha , pasimple kong kinagat ang aking labi , para ndi ako mahalata ng mga ato na nasa kusina ngayon , pero itong taksil ko na luha , tuluyan nalaglag sa aking mga mata, ndi nito na nito kaya ang sakit kaya ang mga luha ko na ang nagsilaglagan sa aking mukha   Napakamalas ko naman , ang kakaiisang taon na gusto ko ni ndi ko man nakuwa, ni ndi man niya ako nagustuhan   Tama ba na ipagtapat ko dito ang aking nararamdaman ? para makalaya ako sa sakit, paramakawala na ako ng tuluyan   Ayaw ko na  ang aking nararamdaman, kaya kailangan ko na talaga magtapat   Kaya nakpagdesisyon ako , bukas magtatapat ako sa kanya   Baka mawala ang sakit pagnagtapat ako sa kanya, at kaialngan ko na tanggapin na may mahal na itong iba, masakit pero kailangan ko na itong pakawalan sa aking puso   Bahagyan ako napatingin sa mga tao sa aking gilid , ganoon nalang paglalaki ng aking mga mata kasi silang lahat nakatingin sa akin, ndi ko alam na ankuwa ko na ang lahat ng atensyon nila   Napalakas ba ang iyak ko, at ndi na ba ako naging sensitob sa mga tao sa aking paligid   Agad ko pinunasan ang aking mga luha na lumandas sa aking mukha at agad ko din pinunasan ang mga natuyong mga luha ko sa aking pisngi   Alam ko ndi sila sanay na nakikita akong umiiyak , alam nila matatag ako at malaks ako at ndi ako nagpapatalo kahit kanino   Kaya alm ko nagtataka sila , ksi ito ang unang pagkakataon na makita nila ako sa nakakaawa kong sitwasyon   At kailan man ndi sila nasanay o nakita nila akong umiiyak, yun ang mga bagay na tumatak sa kanila na si TRICIA MAE ay matatag at matibay , kaya mbabakas ang pagtataka sa kanilang mga mukha   Agad ko inayos ang aking sarili para aalis na at agad akong nagpaalam na aakyat na   At dali dali akong umakyat sa itaas , agad akong umupo sa aking kama   Ilang minuto lang sumunod sa akin ang aking yaya para sabihin ndi kailanman ikakabawas ng aking pagkatao kung umiyak ako dahil sa sakit na aking nararamdaman   Nararamdaman nito na may dinadaramdam ako kaya sinabi nito ang mga salitang iyon kaya agad akong napaiyak , noong una iyak lang hanggang sa naging hangulgul ang iyak ko   Hindi ko na alam ilang minuto o oras ba aakong umiiyak, pero alam kong matagal tagal din iyon
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD