เสียงเคาะประตูที่หน้าบ้านทำให้โจลี่ที่กำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาดห้องถึงกับถอนหายใจแรง ๆ
“ใครมากันอีกล่ะเนี่ย ก็บอกแล้วใช่ไหมว่าวันหยุดไม่รับแขก” หญิงสาวบ่นอุบเพราะคิดว่าเป็นแฟนหนุ่มของตัวเองที่มาหา ทั้ง ๆ ที่บอกไปแล้วว่าวันนี้เธอต้องการจะเก็บกวาดบ้านและทำสปาหน้าสปาตัวทั้งวัน
“นี่เจสัน! ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าค่อยเจอกันพรุ่ง...” เสียงของโจลี่ถูกกลืนกลับลงคอไปทันทีเมื่อคนที่มายืนอยู่หน้าประตูนั้นไม่ใช่แฟนหนุ่มของเธอ แต่กลับเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งใบหน้าหล่อเหลาในชุดสูทสีเทาอาร์มานี่ราคาแพง สันกรามคมชัดรับกับจมูกโด่งได้รูป ริมฝีปากเป็นเส้นตรงไม่แสดงออกถึงอารมณ์ใด ๆ แต่ทว่านัยน์ตามีเปลือกไม้ที่ส่งมากลับเย็นชาจนน่ากลัว
“คะ คุณเป็นใคร มาหาใครคะ” โจลี่เอ่ยตะกุกตะกักถามออกไป เธอมองสำรวจชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเหลือบมองชายอีกสองคนในชุดสูทสีดำที่ยืนอยู่ด้านหลัง ให้เดาน่าว่าน่าจะเป็นคน
