แค่คำว่า บาร์เนทท์ ที่ถูกเอ่ยออกมาจากทางปลายสายก็ทำให้ใบหน้าของชายชราถึงกับบูดบึ้ง คิดไว้ไม่ผิดเลยว่าอีกฝ่ายจะต้องติดต่อกลับมาหาเขาโดยตรงแบบนี้ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วทันใจขนาดนี้
“หึ จะโทรมาเอาเรื่องที่ลูกชายคุณโดนยิงงั้นเหรอ” เดลเปิดฉากทันทีอย่างไม่ให้เสียเวลา
(เปล่าหรอกครับคุณจันทรัช เรื่องนั้นยังไงก็เป็นลูกชายผมที่ผิดเองที่บุกรุกเข้าไปในพื้นที่ของคุณ ผมต้องขอโทษแทนลูกชายของผมด้วยนะครับ) ในเมื่ออีกฝ่ายเปิดบทมาด้วยการยอมรับผิดแบบนั้นมันก็พอจะช่วยทำให้สถานการณ์ลดความตึงเครียดลงไปบ้าง
“ก็ยังดีที่คุณรู้ว่าอะไรเป็นอะไร” แต่ถึงจะไม่ได้โมโหมากขึ้นแต่ทว่าก็ไม่ได้อ่อนลงแต่อย่างใด “เอาเป็นว่าในฐานะที่เราเคยได้มีโอกาสพบเจอกันและก็อยู่ในวงการเดียวกัน ผมจะรับคำขอโทษของคุณก็ได้ แต่คุณเองก็ช่วยเตือนลูกชายของคุณด้วยว่าห้ามมายุ่งเกี่ยวกับหลานสาวของผมอีก เพราะผมเองก็ไม่รับประกันความปลอดภัยเช่นกัน”
