วันเวลาบนเกาะส่วนตัวของตระกูลบาร์เนทท์ยังคงดำเนินต่อไปตามปกติ และก็เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์กว่าแล้วที่เดวาอาศัยอยู่ที่เกาะแห่งนี้ โดยมีมาเฟียหนุ่มอย่างดาร์เรนอยู่ข้างกายไม่ห่าง
“นี่คุณ! นั่นมันยังกินไม่ได้นะ ยังไม่ได้เอามาปั่นรวมกันเลย” เดวาตีไปที่มือหนาของชายหนุ่มที่กำลังเอื้อมมาหยิบลูกสตรอว์เบอร์รีเข้าปากไปเคี้ยวตุ้ย ๆ
“ก็เห็นหั่นไว้” ดาร์เรนตอบยิ้ม ๆ พร้อมกับเดินไปซ้อนอยู่ที่ด้านหลังของหญิงสาว
“ก็หั่นเตรียมเอาไว้เพราะจะนำมาปั่นไงคะ ฉันว่าจะทำสตรอว์เบอร์รีโยเกิร์ตปั่นให้กิน อากาศร้อน ๆ แบบนี้น่าจะสดชื่นดี” เดวาต่อว่ากลับไป มือเล็กก็จัดการกลับไปหั่นสตรอว์เบอร์รีต่อ “พอดีเห็นคุณโซเฟียบอกว่ายังมีสตรอว์เบอร์รีเหลืออยู่เยอะเลย ฉันก็เลยเอามาทำ คุณคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ”
“ฉันจะว่าอะไรล่ะ ที่นี่เธออยากจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น” ไม่เพียงพูดเปล่ามือหนาทั้งสองข้างยังค่อย ๆ เข้ามาที่เอวบางพร้อมกับโอบไว้แน
