หยุดยิ้มโง่ๆ ซะทีได้ไหม !!!

1203 Words

ชานนเอื้อมมือหยิบถุงยางอนามัยบริเวณเหนือหัวเตียง ผึ้งลุกขึ้นรูดกางเกงในผ้าไหมราคาแพงออกจากปลายเท้า “ใส่ถุงยางให้ผมหน่อย” ชานนพลิกตัวนอนหงาย ผึ้งดึงกางเกงขาสั้นของชานนลง น้ำหล่อลื่นยืดติดเนื้อกางเกงทีเดียว คงเกิดอารมณ์เต็มที่แล้วสินะ แถมเสากระโดงเรือยังตั้งฉากแข็งปั๋ง “ใช้ปากนะ” ชานนชูถุงยางตรงหน้าผึ้ง “ค่ะ” ผึ้งยิ้มรับ ยินดีบริการอยู่แล้ว เธอฉีกซองถุงยางอนามัยอย่างคล่องแคล่ว หันด้านนอกครอบริมฝีปากและกดลงไปบนอวัยวะของชานน เขาอ้าขาออกเพื่อให้ผึ้งปฏิบัติกามกิจสะดวก ผึ้งกดปากลงไปเรื่อยๆ ครอบครองอวัยวะของชายหนุ่มจนถึงกึ่งกลางลำตัว เมื่อถึงตรงนั้นผึ้งผงกหัวขึ้นเปลี่ยนเป็นใช้มือรูดจับจนถุงยางกระชับแน่นดี ไล่ฟองอากาศออกเรียบร้อย ชานนยิ้มอย่างถูกใจ เขาลูบนิ้วเขี่ยแก้มนวลของผึ้งเล่น ผึ้งยิ้มปลื้มด้วยความดีใจ เธอฝึกเทคนิคการใส่ถุงยางทุกวิธีอย่างถูกต้อง กว่าจะทำได้ถึงขั้นนี้ใช้เวลาเป็นเดือน ผลการฝึกคุ้มมาก ชานนติดใจเซ็กส์ที่ผึ้งปรนเปรอจนห่างผู้หญิงอื่นมามีความสัมพันธ์กับผึ้งคนเดียว ร่างเปลือยเซ็กซี่ยกตัวขึ้นคร่อมชายหนุ่ม เธอจับเสากระโดงเรือเตรียมเสียบเข้าไปในร่างกายตนเอง “ว้าย !!!” ผึ้งร้องเสียงหลง “ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ชานนหัวเราะลั่นห้อง เขาพลิกตัวผึ้งกลับไปนอนหงายบนเตียง มือหนาหยาบดึงขาเรียวสวยข้างหนึ่งขึ้นสูง จนขาของผึ้งถูกอ้ากว้างเผยความเร้นลับของสตรีชัดเจน ชานนไม่รอช้าเพราะพร้อมกันทั้งคู่แล้ว เขาเสียบอวัยวะของตัวเองเข้าไปในร่างกายของผึ้งทีเดียวสุดทาง ผึ้งร้องครางพลางบิดตัวด้วยความเสียวซ่าน เธอบีบรัดความเป็นบุรุษของชานนแน่น ตอดตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ถี่รัว ชานนถอยออกมาเล็กน้อยก่อนกระแทกตัวซ้ำเข้าไปอีกครั้ง ถอยออกมาและกระแทกเข้าไปอีก ครั้งที่สามที่เขากระแทกร่างเข้าไป ผึ้งหวีดร้องดังลั่นและถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว “เดี๋ยวสิ รอผมด้วย” ชานนเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด ผึ้งแม้จะถึงจุดสุดยอดแล้ว หากเธอยังช่วยชายหนุ่มด้วยการบีบรัดเป็นระยะตามที่ฝึกหัดมา เพียงสองนาที ชานนก็ปลดปล่อยน้ำเชื้อออกจากร่าง เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนถอนตัวออกจากร่างของผึ้งอย่างแช่มช้า ชานนถอดถุงยางใช้แล้วโยนทิ้งถังขยะ เขาดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยของทั้งสองคน ก่อนจะกอดผึ้งและหลับอย่างรวดเร็ว ........................................... ตีสาม นาฬิกาปลุกดังสนั่นห้อง “อื้อ...” ชานนขยับอย่างหงุดหงิด ผึ้งรีบคว้านาฬิกาปลุกมากดปิดเสียง “คุณนนหลับต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวผึ้งไปเอง ผึ้งอยากไปดูเด็กเข้าใหม่ว่าคนไหนของมีแววด้วยค่ะ” ผึ้งตบต้นแขนชานนเบาๆ “อืม...” ชานนคว้าหมอนหนุนของผึ้งมากอดและซุกตัวหลับต่อ ผึ้งรีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว เมคอัพจัดเต็มคมเข้มปากแดงตามสไตล์เธอ ผึ้งถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อเห็นโต๊ะเล็กในห้องสกปรกไปด้วยเศษอกไก่ เธอยกถาดอาหารออกไปด้วย โทรบอกคนขับรถให้เอารถออก แปะป้ายบอกในครัวว่าทำอาหารเช้าเผื่อชานนด้วย กำชับว่าหลังชานนออกจากบ้านให้ขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนของเธอ ผึ้งย้ายอาหารที่กินเหลือของชานนใส่จานพลาสติกและเอาไปให้ รปภ.หน้าบ้านทาน พอขึ้นรถ ผึ้งก็โงกหลับในท่านั่งทันที คนขับรถต้องปลุกเมื่อถึงที่หมาย ผึ้งหาวแล้วหาวอีกด้วยความง่วง เคลียร์งานเสร็จแล้ว วันนี้ตอนกลางวันจะนอนกินบ้านกินเมืองให้อิ่มเลยคอยดู ผึ้งมาดหมายในใจ ชานนตื่นมาไม่เจอผึ้ง เขาไม่แปลกใจเท่าไหร่ เมื่อคืนคุ้นๆ ว่าผึ้งจะออกไปดูโปเซดอนแทนเขา ระหว่างชานนทานข้าวเช้า ผึ้งกลับเข้ามาจากทำงาน แม่ครัวรีบเตรียมอาหารเช้าสำหรับผึ้ง “กินข้าวเสร็จไปฟิตเนสกันไหม” ชานนชวน “ค่ะ” ผึ้งฝืนยิ้มรับ ทั้งที่เธออยากโดดขึ้นเตียงแล้วนอนให้เต็มอิ่ม ........................................... วันถ่ายวิดีโอพรีเซนเทชั่นรอบสอง ผึ้งควงว่าที่เจ้าบ่าวเดินเข้ามาในบริษัท เล่นเอาทีมงานทุกคนโล่งอก หนนี้นุชถูกลากตัวมาประกบตลอดงานเพื่อป้องกันงานล่ม “สวัสดีค่ะ” นุชปรี่เข้าไปไหว้ลูกค้าอย่างสวยงาม นุชยิ้มหวานอธิบายรายละเอียดการถ่ายทำรอบสอง ผึ้งนิ่งฟังอย่างเดียว เธอไม่กล้าเรื่องมากขอโน้นนี่เหมือนหนก่อน แค่เจ้าบ่าวยอมมาถ่ายวีดีโอก็บุญโขแล้ว ชานนหงุดหงิดขึ้นทุกขณะ ระริกระรี้อะไรนักหนา ดีใจนักใช่ไหมที่เขาต้องแต่งงานกับคนอื่น มีความสุขนักหรือ “หยุดยิ้มโง่ๆ ซะทีได้ไหม !!!” ชานนตะโกนดังลั่นใส่หน้านุช ทุกคนเงียบกริบกันหมด นุชหน้าซีดค่อยๆ หุบยิ้มลง “คุณนนคะ” ผึ้งเขย่าแขนชานนเตือนสติ “เออ...คุณนุช” “ไม่เป็นไรค่ะ” นุชกลับมายิ้มแฉ่ง “เรื่องปกติค่ะ ยิ่งใกล้วันแต่งงานเจ้าบ่าวเจ้าสาวจะเครียด นุชเข้าใจค่ะ” “คุณนี่มัน...” ชานนอึ้ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ยอมแพ้เลย เขาแพ้ทางนุชตลอด ไม่เคยโกรธผู้หญิงคนนี้จริงจังได้สักที ทีมงานทุกคนถอนหายใจโล่งอก สมเป็นคุณนุชผู้รับมือได้ทุกสถานการณ์ ถ่ายทำในสตูดิโอค่อนข้างง่าย นุชเตรียมทุกอย่างพร้อมเพื่อให้ใช้เวลาน้อยที่สุด ก่อนเจ้าบ่าวจะเหวี่ยงจนงานล่ม เธอเตี๊ยมทุกคนไว้เรียบร้อยให้ถ่ายภาพเจาะเจ้าบ่าวไว้ก่อน “ถ่ายคุณชานนไปก่อนนะคะ ส่วนคุณผึ้งถ้ามีอะไรขาดเหลือพวกเราค่อยนัดมาถ่ายกันทีหลังอีกรอบ” นุชแอบกระซิบเจ้าสาว “ค่ะ” ผึ้งพยักหน้า คุณนุชเตรียมการครบถ้วนเหลือเกิน พอชานนเริ่มทำท่าหงุดหงิด นุชสั่งตากล้องรีบถ่ายอย่างไวที่สุด จากนั้นจึงพาเจ้าบ่าวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เอ๊ะ ทำไมเอวกางเกงหลวม คุณชานนผอมลงรึเปล่า ก่อนกลับ นุชกับคุณผึ้งทำสัญญาณมือ ‘รู้กัน’ ว่าคุณผึ้งต้องมาถ่ายซ่อมอีกรอบแน่ ชานนหันขวับมาทางนุช “พระจันทร์คืออะไรหรือครับ ผมเห็นพนักงานเรียกผมลับหลังว่าพระจันทร์” “อ้อ เป็นโค้ดลับของบริษัทค่ะ” นุชยิ้มหวาน พนักงานที่ได้ยินสะดุ้งเฮือก พี่นุช เอาความลับไปบอกเค้าทำไม “พระจันทร์คือเจ้าบ่าวที่หล่อหน้าตาดีค่ะ ถ้าเป็นเจ้าสาวจะเรียกดวงดาว” “อ้อ เดือนดาวนี่เอง ผมเข้าใจแล้ว” ชานนยิ้มรับคำชม พนักงานทุกคนมองนุชอย่างเหลือเชื่อ แถได้แสบสีข้างมากค่ะ กลับลิ้นจากเผด็จการทหารเป็นประชาธิปไตยเลยนะคะ “สมแล้วที่เป็นลูกหลานนักการเมือง” ธรรมนูญหัวเราะร่วน “ลูกหลานนักการเมืองอะไรหรือ” พนักงานคนหนึ่งสงสัย “ก็พี่นุชไง เป็นหลานสาวของนักการเมือง ส.ส.ทางภาคเหนือ แต่ไม่ยอมทำงานต่างจังหวัด หนีมาทำงานกรุงเทพ” ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more