ทำไมวันนี้ผึ้งแต่งหน้าแบบนี้

1233 Words

ผึ้งมาถึงบ้านก่อนชานนเล็กน้อย เธอนั่งพับเพียบกับพื้นตรงหน้าแม่ ชานนสะกิดใจเมื่อเห็นหน้าผึ้ง “คุณนนมาพอดี ทานผลไม้ไหมคะ” ผึ้งปอกผลไม้ด้วยท่าทางเก้กัง “เอามานี่ ผมปอกเอง” ชานนกลั้นขำ เขาแย่งมีดจากผึ้งมาปอกผลไม้ ผึ้งเป็นลูกคุณหนูมีคนทำให้กินตลอด แม้แต่ปอกผลไม้ยังไม่เคยทำเอง เขาปอกผลไม้เป็นชิ้นสวยงามป้อนใส่ปากผึ้ง เล่นเอาผึ้งยิ้มปลื้ม เขินจนแก้มแดง ชานนตัดแบ่งใส่จานสำหรับแม่และตัวเอง “อร่อยจัง” แม่กัดผลไม้อย่างมีความสุข ท่าทางลูกชายคนเล็กกับแฟนสาวจะคืนดีกันแล้ว ถึงจะติดใจผู้หญิงที่ชื่อนุช แต่เมื่อชานนเลือกผึ้งแล้วก็ต้องตามนั้น ชานนพิจารณาการแต่งหน้าของผึ้ง ปกติผึ้งมักแต่งหน้าแนวคมเข้ม วันนี้แต่งโทนสีอ่อนแนวธรรมชาติ “ทำไมวันนี้ผึ้งแต่งหน้าแบบนี้” ชานนถาม “ผึ้งอยากดูเรียบร้อยหน่อยค่ะ ปกติผึ้งแต่งหน้าจัด กลัว...” ผึ้งเหลือบตามองแม่ของชานน “กลัวผู้ใหญ่จะไม่ชอบค่ะ” “ใครแนะนำให้เปลี่ยน” ชานนขมวดคิ้ว เขาจำได้ว่าสไตล์การแต่งหน้าแบบนี้คล้ายนุช คงไม่ใช่ยัยนั่นมาจุ้นจ้านวุ่นวายอีกนะ “เปล่าค่ะ ผึ้งเห็นคุณนุชโพสคลิปแต่งหน้าในอินเตอร์เนตแล้วสวยดี ผึ้งเลยแต่งเลียนแบบค่ะ” “ไม่มีใครว่าอะไรคุณหรอก เป็นตัวของตัวเองดีกว่าครับ แต่งหน้าอย่างที่คุณชอบเหมาะกับคุณที่สุดแล้ว” “นั่นสิ แม่ก็เห็นด้วย แม่ชอบผู้หญิงแต่งหน้าแนวธรรมชาตินะ แต่ผึ้งแต่งแบบเดิมสวยกว่าจ๊ะ” แม่เอียงคออมยิ้ม แม่สังเกตตั้งแต่แรกว่าผึ้งแต่งหน้าแนวธรรมชาติไม่เหมาะ แต่ไม่อยากทัก ชานนฟังแม่กับผึ้งคุยกันเรื่องสวยงามของผู้หญิง เขาไม่รู้เรื่องจึงนั่งปอกผลไม้และสั่งเด็กรับใช้เอาบางส่วนเข้าตู้เย็น “พ่อกลับมาพอดี ผึ้งเอาผลไม้มาฝากตั้งหลายอย่าง พ่อมาทานสิจ๊ะ” แม่กวักมือเรียกพ่อ พ่อแปลกใจ ไหนชานนบอกจะยกเลิกงานแต่งไง ทำไมกลับมาดีกันอีกแล้วล่ะ “ผึ้งอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะ วันนี้แม่จะลงครัวทำเอง” แม่ชวนผึ้ง ผึ้งตอบตกลงทันที ชานนกับพ่อสบตากันทำท่าขวัญผวา “ผมเข้าไปดูแม่ในครัวก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวเอาซีอิ้วดำใส่ข้าวผัดแทนซีอิ้วขาวอีก” ชานนเดินตามนางพยาบาลที่ประคองแม่เข้าครัว หลังแม่กับชานนหายเข้าครัวไปแล้ว พ่อหันมาคุยกับผึ้ง “ทนฝีมือแม่เขาหน่อยนะหนู” พ่อพูดไปหัวเราะไป “ไม่เป็นไรค่ะ นานๆ กินที ผึ้งพอทนไหว” ผึ้งหัวเราะตาม “ดีกับชานนแล้วหรือ ตกลงเรื่องแต่งงานเหมือนเดิมใช่ไหม” “เอ๋ ?” ผึ้งทำหน้างง พ่อกัดปากตัวเอง ฉิบหายละ ไอ้นนมันไม่ได้คุยกับผึ้งเรื่องยกเลิกแต่งงานหรือวะ “น่าจะ...กำหนดเดิมนะคะ หนูยังไม่ได้คุยกับคุณนนเรื่องนี้” ผึ้งหน้าซีด เธอเล่าเรื่องชานนเบี้ยวนัดถ่ายวีดีโอพรีเซนเทชั่นให้พ่อฟัง พ่อได้ยินแล้วสีหน้าเครียดขึ้นทุกขณะ “หนูคงผิดเองค่ะ นัดวันที่คุณนนติดธุระ” ผึ้งยิ้มแหยพยายามแก้ตัวแทนชานน “พ่อจะเตือนไอ้นนเรื่องนี้ให้ละกัน” พ่อไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ชานนทำ หากต้องการยกเลิกแต่งงานควรคุยกับฝ่ายหญิงอย่างจริงใจ ไม่ใช้แก้ปัญหาด้วยการหายไปเฉยๆ ไม่บอกกล่าวอย่างนี้ “ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ ผึ้งผิดเอง” ผึ้งกลัวคุณพ่อไปจี้มากแล้วชานนจะไม่พอใจ อาหารทยอยออกมาเรื่อยๆ ผึ้งใช้ส้อมจิ้มผัดไทยผสมผัดซีอิ้วเข้าปากแล้วหน้าเบ้ เส้นแข็งเป๊กเลย “เห็นไหม แม่บอกแล้วต้องผัดนานกว่านี้” แม่ตีแขนลูกชายคนเล็ก “ผมก็ผัดนานแล้วนะแม่” ชานนเถียงแม่ ผึ้งจิ้มมะเขือเทศเข้าปาก รสชาติใช้ได้อยู่ “ผัดไทยที่ไหนใส่มะเขือเทศ” แม่บ่นชานน “ใส่ได้น่า อร่อยออก กินแล้วดีด้วยนะแม่” สองแม่ลูกมัวแต่เถียงกัน พ่อเลยสั่งคนรับใช้ในบ้านเอาผัดไทย(?) ไปอุ่นร้อนอีกรอบ หนนี้ถึงผักจะเละเกินไปแต่รสชาติดีกว่าตอนแรกมาก หลังอาหาร ชานนเดินมาส่งผึ้งขึ้นรถ “คืนนี้คุณนนไปค้างกับผึ้งได้ไหมคะ” ผึ้งถามอย่างคาดหวัง “คุณกลับบ้านไปก่อนเถอะ” “ค่ะ” ผึ้งหน้าเสีย “ผมต้องไปดูหน้างานก่อสร้าง กว่าจะกลับอาจดึกหน่อย คุณรอได้ไหม” ชานนดึงผึ้งมากดจูบบนหน้าผาก “ได้ค่ะ ผึ้งจะรอนะคะ” ผึ้งยิ้มอย่างยินดี ........................................... ชานนถึงบ้านผึ้งตอนห้าทุ่ม เขาแวะเล่นฟิตเนสด้วยจึงมาช้า ผึ้งรอจนเผลอหลับ เธอรู้สึกตัวตื่นตอนชานนเปิดไฟในห้องนอน เขาถอดเสื้อผ้ากองบนพื้นและเดินเข้าห้องน้ำด้วยร่างเปลือยเปล่า ผึ้งลุกขึ้นเก็บเสื้อผ้าบนพื้นของชานนใส่ตะกร้า แอบถอนใจเล็กน้อยว่าชานนควรโยนใส่ตะกร้าซักผ้าหน่อย เธอต้องมาตามเก็บให้ทุกครั้ง ผึ้งหยิบเสื้อยืดกับกางเกงผ้าฝ้ายขาสั้นสำหรับใส่นอนวางเตรียมเรียบร้อย เธอนั่งหาวหวอดรอชานนอาบน้ำเสร็จ เขานุ่งผ้าเช็ดตัวออกจากห้องน้ำ ชานนดึงผ้าที่นุ่งมาเช็ดร่างกาย ผึ้งมองร่างเปลือยของแฟนหนุ่มแล้วกลืนน้ำลายเฮือก คืนนี้ชานนจะมีความสัมพันธ์กับเธอไหมนะ “ผมเหนื่อยเพิ่งกลับจากฟิตเนส ไว้วันหลังนะ ผมขอนอนสักสองสามชั่วโมง ตีสามจะตื่นไปโปเซดอน” ถึงชานนจะตัดสินใจกลับมาหาผึ้ง แต่เขายังไม่ถึงขั้นอยากมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย “ได้ค่ะ คุณชานนหิวไหมคะ เดี๋ยวผึ้งหาอะไรให้ทาน” ผึ้งคว้านาฬิกาปลุกหัวเตียงมาตั้งเวลาปลุกเป็นตีสาม ชานนลังเล เขาเคร่งเรื่องอาหารเสมอ ยกเว้นตอนออกไปทานข้าวกับครอบครัวจะปล่อยตัวบ้าง “อกไก่อบสมุนไพรกับเวย์โปรตีนสักแก้วไหมคะ” ผึ้งเสนอ “อืม ตกลง” ชานนหยิบเสื้อผ้าที่ผึ้งวางเตรียมไว้มาสวม ผึ้งตักเวย์ผงใส่ขวดเขย่าจนเข้ากันและนำมาให้ชานน เธอซื้อเตรียมไว้ในห้องนอนพร้อมเสมอ ทุกสิ่งที่ชานนชอบแม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหน ผึ้งจะเอาใจใส่ทุกรายละเอียด “คุณนนรอในห้องก็ได้ค่ะ เดี๋ยวผึ้งไปเรียกแม่ครัวมาทำอาหารให้” ผึ้งนึกในใจว่าดึกป่านนี้ต้องปลุกแม่ครัว สงสัยต้องทิปสักสองร้อย ปกติเธอเกลียดนัก ห้องนอนคือที่นอน เธอไม่เคยนำอาหารมากินบนห้อง มีเพียงน้ำดื่มนิดหน่อยเท่านั้น แม้แต่กาแฟหรือนมยังลงไปกินข้างล่าง แต่ชานนเป็นคนง่ายๆ สะดวกยังไงก็ทำตามใจ ผึ้งจึงต้องปรับตัวตาม ชานนกดมือถือเล่นระหว่างรออาหารว่างยามดึก เขาเข้าไปดู Facebook ของนุชหลังจากไม่ได้แอบส่องซะนาน มัวแต่วุ่นวายกับเรื่องงานและช็อคที่นุชปฏิเสธเขาแบบไร้เยื่อใย ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more