นี่ชุดอะไรของคุณยังกับลิเก
1340 Words
นุชพยายามติดต่อชานนหลายครั้งเรื่องเลือกรองเท้า แต่ชานนเล่นแง่สารพัด จนผึ้งต้องเข้ามาไกล่เกลี่ย
“ยังไงช่วยติดต่อคุณนุชเถอะค่ะ อย่างน้อยคุณนนช่วยเลือกรองเท้าเจ้าบ่าวหน่อยได้ไหมคะ จะได้เอามาใส่ถ่ายทำวีดีโอพรีเซนเทชั่น” ผึ้งอ้อนวอนคนรัก
“อืม” ชานนรับคำ เลือกให้จบไปทีเดียว จะได้ไม่โดนยัยจุ้นจ้านมากวนอีก
ชานนโทรนัดนุช นึกว่าจะง่ายแต่ยัยนี่ดันคิวเต็มเหยียด เขาเพิ่งรู้ว่าแต่ละครั้งที่เจอกันในเวดดิ้งสตูดิโอ ผึ้งนัดเวลาไว้ล่วงหน้า พนักงานคนเดียวต้องล็อกคิวขนาดนี้เชียวหรือ
“เอางี้ ถ้ากลางวันคุณไม่ว่าง กลางคืนได้ไหม” ชานนคิดแผนแกล้งนุชได้
“ได้ค่ะ กลางคืนก็ได้ กี่ทุ่มบอกมาได้เลยค่ะ นุชไปหาคุณชานนได้”
“พรุ่งนี้สี่ทุ่ม”
“นุชต้องไปงานแต่งค่ะ คืนวันศุกร์กับเสาร์นุชไม่ค่อยว่าง คุณชานนนัดวันธรรมดาได้ไหมคะ”
“พุธหน้าละกัน”
“นุชรับงานอีเวนท์ปาร์ตี้ค่ะ”
“บริษัทคุณรับงานแนวนี้ด้วยหรือ”
“งานนอกค่ะ ไม่เกี่ยวกับบริษัท นุชโควกับช่างบอดี้เพนท์และกินเปอร์เซนต์ค่ะ”
“งานอีเวนท์บอดี้เพนท์หรือ คุ้นๆ จัดงานที่ไหน ?” ชานนตงิดใจบางอย่าง
“ผับเซ็กซี่เลดี้ตรงถนนรัชดาค่ะ”
“ใกล้ที่ผมจะนัดคุณมาเลย เลิกงานทางนั้นค่อยแวะมาหาผมก็ได้”
“กว่าจะเลิกงานดึกนะคะ”
“ไม่เป็นไร ผมรอคุณได้ยันเช้า”
ชานนยิ้มกริ่มหลังแจ้งสถานที่นัดพบ บังเอิญชะมัด ยัยนุชมาทำงานพิเศษผับข้างที่ทำงานเขานี่เอง
...........................................
นุชแต่งตัวจัดเต็มหอบแฟ้มของลูกค้าพระจันทร์ยืนหน้าตึกโปเซดอนตอนตีสอง เธอจดสถานที่นัดมาถูกต้องนี่นา นุชเงยหน้ามองอีกครั้ง อาคารขนาดใหญ่ด้านหน้ามีประติมากรรมนูนต่ำรูปเทพโปเซดอนแห่งตำนานกรีก
“น้องๆ ถ้าจะมาสมัครงานต้องเข้าประตูหลัง” พนักงานต้อนรับด้านหน้าบอกทางเดินไปประตูหลัง
นุชเดินสะเปะสะปะ ถามมาตลอดทางกว่าจะหาประตูหลังเจอ เจอประตูหลังไม่พอ ต้องฝ่าด่านผู้คุมประตูหน้าโหดอีก จากประตูหลังเดินวนจนเวียนหัว ทำไมมันสลับซับซ้อนอย่างงี้นะ เขาวงกตหรือไง
พอมาถึงหน้าประตูห้องทำงาน เลขาหน้าห้องไม่ยอมให้เธอเข้าพบคุณชานน
“นัดไว้จริงอะ ทำไมแค่มาสมัครงานคุณชานนต้องนัดคุยกับเธอด้วย” เลขาเจอพวกผู้หญิงอ้างแบบนี้ประจำ
“มาติดต่อเรื่องงานค่ะ ไม่ใช่มาสมัครงาน นุชมีงานประจำทำอยู่แล้วค่ะ” นุชคิดว่าเลขาคงเข้าใจผิด
“อ้อ มาทำงานไซด์ไลน์”
“ใช่ค่ะ” ไซด์ไลน์คืออะไร แต่เธอติดต่อกับคุณชานนทางไลน์ด้วยนี่นา น่าจะใช่นะ
“หลักฐาน ?”
“นุชติดต่อนัดทางโทรศัพท์ค่ะ”
“นั่นนมจริงรึเปล่า ?” พนักงานหน้าห้องจ้องทรวงอกขาวผ่อง
“คะ ?” นุชก้มมองตามสายตาเลขา “ของจริงค่ะ”
“จมูกล่ะ ตาสองชั้น ของจริงไหม”
“จมูกศัลยกรรมค่ะ ตาสองชั้นของจริงค่ะ” ถึงเธอจะมีเชื้อจีนแต่ตาสองชั้นนี่ของแท้นะเออ
“หน้าสวยนะเธอเนี่ย ชั้นเชื่อก็ได้ว่าคุณชานนนัดเธอจริง นั่งรอตรงนี้” เลขาชี้ปากกาไปที่โซฟาซึ่งมีสาวสวย 4-5 นั่งจับกลุ่ม
นุชยิ้มหวานน่ารัก ยกมือไหว้ทุกคน ก่อนนั่งบนโซฟา สาวสวยกลุ่มนั้นรับไหว้แทบไม่ทัน นุชนั่งรอพลางมองรอบตัว ที่ทำงานคุณชานนเป็นอย่างงี้เอง เธอเพิ่งเคยเข้าอาบอบนวดครั้งแรก ตื่นเต้นจัง แต่เลขานิสัยไม่น่ารักเลย ถึงจะทำงานสถานที่อย่างนี้ก็ควรพูดจาดีหน่อยนะ
“เธอ เธอ เธอน่ะ มาสมัครไซด์ไลน์หรือ” สาวคนหนึ่งสะกิดแขนนุช หลังเรียกหลายครั้งแล้วนุชไม่ได้ยิน
“ค่ะ ใช่ค่ะ” นุชยิ้มกว้าง
“อายุเท่าไหร่แล้ว แต่งตัวอย่างงี้เป็นไซด์ไลน์ได้หรือ” สาวคนนั้นมองนุชหัวจรดเท้า
“อายุ 27 ค่ะ”
“อายุ 27 แล้วจะไหวหรือเนี่ย จะทำได้อีกกี่ปี ไม่สิ จะถึงปีรึเปล่าเถอะ” สาวคนแรกส่ายหน้าเล็กน้อย ปกติไซด์ไลน์อายุไม่เกิน 25 ปี จากนั้นจะถูกลดระดับเป็นนางงามตู้กระจก
“แต่หน้าเค้าสวยนะเธอว์ หุ่นดีด้วย นั่นนมจริงรึเปล่า” สาวคนที่สองถามบ้าง
“หน้าอกจริงคะ” นุชชักงง แต่ที่แบบนี้คงถามกันตรงๆ มั้ง
“ขนาดกลางๆ ไม่เล็กไม่ใหญ่ แต่ผู้ชายโดยมากชอบแบบธรรมชาติเนอะ” สาวคนที่สองเอานิ้วมาจิ้มเนินอกของนุชเฉยเลย
“ทรงสวยมากด้วย เปลี่ยนการแต่งหน้าแต่งตัวสักหน่อยพอเป็นไซด์ไลน์ไหวอยู่นะ” สาวคนแรกพูดเสริม
นุชเริ่มตงิดใจว่าไซด์ไลน์ในความหมายของคนที่นี่แตกต่างจากไลน์ของเธอ
“คุณนุชมานั่งทำอะไรตรงนี้” ชานนส่งเสียงเรียกอย่างตกใจ
“คุณชานนนัดนุชมาหลังเลิกงานนี่คะ นุชเลิกงานทางนั้นก็รีบมาที่นี่เลยค่ะ” นุชยิ้มแฉ่ง
“มานี่เลย เข้าไปในห้องทำงาน” ชานนเปิดประตูแล้วกวักมือเรียกนุชให้รีบเข้าไป
“คนนี้เป็นพนักงานดูแลเรื่องการแต่งงานของผม ถ้าหนหน้ามาอีก คุณเชิญเข้าไปนั่งรอในห้องทำงานเลยนะ อย่าให้มานั่งข้างนอก” ชานนสั่งเลขา
“ค่ะ” เลขารับคำอย่างงุนงง
พอชานนปิดประตูห้อง เลขารีบโทรหาคุณผึ้งทันที เธอรายงานว่าคุณชานนพาผู้หญิงสาวสวยแต่งตัวเซ็กซี่เข้าห้องทำงานสองต่อสอง ปกติชานนจะไม่ยุ่งกับเด็กในปกครอง เขาจะคุยธุระกับสาวอาบอบนวดที่โซฟาหน้าห้องทำงานจะได้ไม่เกิดข้อครหา
...........................................
วันนี้นุชแต่งหน้าจัดเต็ม แต่ไม่ใช่แบบปกติที่นุชแต่งหน้าออกงานทั่วไป มันจัดเต็มแบบว่าคิ้วดำเป็นปลิง ปากแดงแจ๋ เปลือกตาสีรุ้งกากเพชร ขนตาปลอมกระพือพรึ่บพรั่บ กระโปรงด้านหน้าสั้นเต่อ ด้านหลังยาวเกือบถึงพื้น สีสันแสบตาเหลือร้าย หนักที่สุดคือเกาะอกคว้านลึกโชว์เนินนมขาวผ่องครึ่งเต้า ชานนกลืนน้ำลายเฮือก อื้อหือ นมขาวเนียนดีจริง
“นี่ชุดอะไรของคุณ” ชานนขมวดคิ้วมองนุชตั้งแต่หัวจรดเท้า
“แดนเซอร์ขาดค่ะ นุชเลยไปเต้นเสริม”
“คุณเต้นเป็นหรือ”
“ไม่เป็นค่ะ ทีมงานย้ายตำแหน่งนุชไปอยู่ด้านหลังสุด นุชก็เต้นตามคนข้างหน้าค่ะ”
“คุณก็กล้าแต่งเนอะชุดนี้ ยังกับลิเก” ชานนหัวเราะครืน เขาสบายใจขึ้นเมื่อรู้ว่านุชแค่แต่งตัวแบบนี้เพราะเรื่องงาน
“นั่นสิคะ นุชก็ว่างั้น เหมือนลิเกมากกว่าแดนเซอร์ค่ะ” นุชหัวเราะแหะ แหะ
“ยังจะมาหัวเราะอีก คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีกว่า ใช้ห้องน้ำส่วนตัวของผมได้ ขืนแต่งชุดนี้คุยกัน ผมหัวเราะท้องแข็งตายก่อน ไม่ต้องได้คุยงานกันล่ะ” ชานนผายมือไปทางห้องน้ำในห้องทำงาน
“งั้นรอสักครู่นะคะ เสื้อผ้านุชอยู่ในรถ”
“ไม่ต้อง คุณเข้าห้องน้ำไปล้างเครื่องสำอางก่อนเถอะ เดี๋ยวผมวานพนักงานไปเอาเสื้อผ้าให้เอง” ชานนแบมือรับกุญแจรถจากนุช
ชานนโทรสายในให้เลขาหน้าห้องไปเอาเสื้อผ้าที่รถของนุช ส่วนเขานั่งเคร่งเครียดที่โต๊ะทำงานไม่กล้าลุกไปไหน เขาก้มหน้ามองเป้ากางเกงที่มีบางสิ่งดันตัวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เป็นบ้าอะไรวะ ทำงานที่นี่ผู้หญิงสาวสวยตั้งมากมาย ความเป็นชายยังไม่ตื่นตัวเท่าเห็นเนินอกขาวผ่องของยัยจุ้นจ้านแค่นิดเดียว
...........................................
- Writer
