Kinabukasan maaga akong nagising samantala tulog pa rin si Justin at ang dalawang bata. Ginawa ko na muna ang morning routine ko bago ako bumaba sa kusina.
“Good morning manang, ako na po ang magluluto ng almusal ng mga bata." Saad ko kay manang Lolita ng makababa na ako sa kusina.
“ Good morning ma'am Xia, naku na miss kayo nitong kusina ma'am. Ang buong akala ko ng sabihin sa akin ni Justin na buhay ka ay nagbibiro lamang siya dahil sobrang nasaktan din siya noon nawala ka.” Ani sa akin ni manang.
"Ma miss ko rin po itong kusina manang." Nakangiti kong saad sa kanya.
" Mabuti at bumalik na po kayo. Ngayon ko lang kadi ulit nakita si Christy na ngumiti at sumugla. Noon kasi na akala namin na patay na kayo ay parang nawalan na rin ng buhay ang bahay na to. Nag bago din ang ugali ni Ch
