-Yazar anlatımı-
Sonbahar kendine yakışır bir şekilde yapraklarını dökerken, dökülen yapraklar bazı insanlara umut oluyordu; Bazı insanlarınsa ruhunu da koparıp döküyordu toprağa. Her insana kendi ruhu da eksik gelir, toprağın en çok kendisinden bir şeyler kopardığına inanırdı.
Tuvana da onlardan biriydi.
Batak'a ilk geldiğinde, bir gün başkaları için konulan o çamura kendisinin saplanacağını bilmiyordu. Başından beri Pain Place ve Batak için olumsuz düşünen kardeşi Tolunay'ı, sırf genç kız hevesleri yüzünden görmezden gelmişti. Oysaki Tolunay haklıydı. Batak'a gelmek başından beri yanlış olandı. Sırf hiç tanımadığı, hiç görmediği bir kızın kalbini taşıyor diye el üstünde tutulmuştu.
Sanki taşıdığı kalbin sahibinin tüm duygularını kendisi yaşıyormuş gibi Ulaş'a aşık olmuştu. Başta hiçb
